machteloos

Depressie

Machteloos

hallo ik weet niet of dit de oplossing zal zijn voor mijn verdriet eenzaamheid machteloosheid doelloos op deze wereld te zijn ik weet echt niet mer wat ik moet doen mijn leven lijkt eindeloos te zijn ik heb niemand waar ik mee kan praten of iemand die mij prb te begrijpen ik heb sins kort en relatie breuk achter de rug met iemand waar ik echt veel om geef maar door mijn rugzak heb ik het zo moelijk om mij te geven ik weet dat ik haar echt graag zie ik weet soms gewoon niet hoe ik moet omgaan met de gewone dingen in het leven en tegenslag is al genoeg om mijn wereld op zijn kop te stelen ik weet niet goed hoe ik hier aan begin ik heb en heel naare jeugd gehad heb nooit echt leren opkomen voor mezelf op de juiste manier tuis had ik en heel strenge vader met losse handen en op mijn 6j ben ik heel zwaar mishandeld door mijn bio vader maar dit is ook en heel moelijk onderwerp op school had ik niet veel vrienden ik voelde soms zo en buitenbeentje ik prb optevalen op de verkeerde manier ik door te vechten en roepen ik ben nohtans iemand die echt veel liefde in mij heeft en graag rust kent maar dit is de manier hoe ze thuis omgingen nooit mocht ik zelf en mening hebben want dat werd met de eijzen hand de kop ingedrukt ik heb dit ook in mijn verdere leven gedaan waar andere mensen over gewone dingen kunnen praten lukte mij totaal niet ik voelde mij constant misbegrepen ik heb het ook zo moelijk met mensen te vertrouwen ik denk altijd dat mensen slechte bedoelingen hebben met mij ik voel mij altijd zo onveilig altijd bang eenzaam terwijl ik van haar zoveel liefde kreeg was ik altijd zo bang dat ik moest klaar zijn voor het ergste dat ze weg zou gaan van mij ik prb of dat iemand anders veel beter zou zijn dan ik zoveel gemakelijker om te begrijpen niet zoveel woede in mij van het niet begrijpen in waarom digen in mijn leven zo zijn gelopen ik prb soms nergens aan te denken en sluit mij voledig af om niet tot last te zijn maar dan voel ik mij ernaa nog zoveel slechter en bozer en vrewacht ik dat zij zegt wat ik moet doen met die gevoelens maar ik weet ook dat dat zij niet alles kan weten ik had allen haar en de kinderen en de diertjes al die slechte vrienden heb ik achter mij gelaten en wil ik echt niet meer zien maar toch doe ik zelf zo verkeerd soms zo inpulsief en dan doe ik dom ik durf niet echt zeggen hoe om dat ik mij zo schaam ervoor ik haat dat ik dit doe want voor de rest doe ik niets verkeerd ik wil gewoon dat dit onbergrip uit mij gaat ik zou zo gelukkig kunnen geweest zijn ik weet en besef dat maar mijn verdriet en angst neemt het soms zo over van mij zonder ik dat zelf wil ik sta nu terug alleen en diet omdat ik niet wet hoe ik met emoties moet omgaan en soms niet weet hoe ik op de juiste manier moet praten ik weet van mezelf dat ik en heel lief persoon ben maar als ik boos ben dan verlies ik mezelf ik heb altijd gezgt dat ik niet wil worden als mijn vaders en kijk wat er van mij is geworden iemand met ptts ik heb niets meer niets om voor te vechten want alleen zijn waar moet ik het voor doen ik werk wel gelukkig dat is nog iets waar mijn gedachte kan mee verzeten maar ook op mijn werk voel ik mij zo onzeker overal als mensen tegen mij praten of over mijn uiterlijk ook ben ik niet zo groot ik ben maar en meter 60 en voel mij echt zo en buitenbeentje ik ben ook zo boos op mezelf omdat ik de rust prb te zoken op de verkeerde manier er is 1 ding die nu mijn leven gelijk begeers zonder dat ik het zelf wil ik en dan mis ik zo mijn gezin iik heb echt niemand waar ik mee kan praten het is ook moelijk om in mensen te geloven of vertrouwen ik zou zo graag terug samen zijn met haar maar weet dat dit onmogenlijk is en in belgie voel ik mij zo bevangen omdat ik niet meer in deze buurt van mijn verleden wil wonen ik zou zo graag naar nederland verhuizen maar ik weet niet hoe of wat enkel dat mijn leven hier doodloopt ik heb onlangs en erstige zelfmoord poging genomen waarbij ik in het intesiefe ben beland soms wou ik dat ik er niet was doorgekomen en soms is er dan weer die hoop dat alles oke komt en dan bots ik weer op die muur ik wil echt niemand kwetsen en soms gebeurt het zonder dat ik dat zelf wil of begrijp ik haat dit enorm pfff ik haathet om niet te weten wat ik nog juist doe of fout alles lijkt zo onrealisties ik ben echt op .......

Reacties

Erishoop

He Bjorn, ik begrijp je heel goed en herken veel dingen wat je schrijft. Doe a.u.b. nooit meer een zelfmoordpoging!!!!! Gelukkig dat je werkt, dat is supergoed. Maak je niet druk of je anderen kwetst. Iedereen kwetst weleens iemand anders en sommige mensen voelen zich nooit ergens schuldig over. Als jij je best doet is dat echt genoeg. Hou je taai kerel.

inDepressie tipt

  • Momenteel nog geen tips