De werkzaamheid van Positiviteit

Depressie

De werkzaamheid van Positiviteit

Besten,

Uit onderzoek van de Universiteit van Genk in Belgie bleek vandaag dat het praten over depressie van tieners onderling niet helpt of zelfs negatief werkt.

Ik kan mij daar veel bij voorstellen. Tieners willen graag op elkaar lijken, en nemen dingen makkelijk voor waar aan van elkaar, ook al zijn dat individuele ervaringen van anderen die niet algemeen gelden, of gewoon onwaar.

Ik zie daarvan ook op onze site iets terug ondanks dat de meesten geen tieners zijn. Medicijnadvies over individuele medicijnen bijvoorbeeld. Dat is eigenlijk per persoon helemaal niet goed vergelijkbaar omdat ieder er anders op kan reageren. Dus dat kan je niet zo maar veralgemeniseren. (Die individuele gevoeligheid is nu ook testbaar door de hormoontest o a in een Rotterdams ziekenhuis en andere. Die test kan je over het hele land via je arts laten doen via opsturen van bloed of wangslijm. Het is het beginnetje van de individuele "designer medicijnen" die de toekomst ons waarschijnlijk gaat opleveren..

Het is fijn om hier op de site stoom af te blazen, te delen hoe erg het is, erkenning te vinden en snel begrepen te worden. Anderzijds kan alle aandacht zo samen op het negatieve blijven concentreren. Daarmee help je elkaar niet echt uit de put, het gaat de horizon bepalen van alle betrokkenen.

Wat dan te doen ?zonder jezelf geweld aan te doen? Nou niet net als op facebook dacht ik, daar gaat het met iedereen altijd ge-wel-dig!! Dat is natuurlijk ook onzin.

Een manier zou kunnen zijn om bij elke post en bij elk antwoord even aandacht te hebben voor de verdeling positief/negatief. Er is toch vaak ook iets positiefs te vermelden, al lijkt dat op dat moment maar een detail, iets kleins. Dat zijn ook dezelfde dingetjes die vaak indruk maken en die je jaren later nog steeds weet/navoelt. Natuurlijk valt dat niet mee als je tot je lippen in de ellende staat..... Juist daarom zou je jezelf er ook eens bewust attent op kunnen maken en het eens uitproberen.

Zullen we dit gewoon eens proberen? De menselijke (en dierlijke) hersenen zijn evolutionnair ingesteld op het waarnemen van gevaar. Gevaar komt automatisch op de voorgrond in de waarneming zodat wij kunnen overleven. Er is heel veel positiefs nodig om een signaal van gevaar te compenseren zodat er wat ontspanning op kan treden.

Dit stukje is denk ik wel een mooi voorbeeld, ik vraag aandacht voor het gevaar van elkaar de diepte in praten en daarnaast stel ik iets voor dat mogelijk een positieve invloed heeft en makkelijk door ieder van ons uitgevoerd kan worden......Proberen?

inDepressie tipt

  • Momenteel nog geen tips