Jaren geleden al gestopt met leven..

Depressie

Jaren geleden al gestopt met leven..

Hoi, ik ben 24 jaar en heb al sinds mijn 19e een zware depressie die maar niet over gaat, daarnaast borderline en angststoornis. Ben een jaar opgenomen geweest en daarna nog korte opnames gehad, maar het lukt me gewoon niet. Ik val elke keer in een diep zwart gat waar ik voor Mn gevoel nooit meer uit ga komen. Er lijkt geen andere uitweg dan de dood, die nu wel dichtbij begint te komen.. Ik ben al lange tijd bezig met afscheidsbrieven schrijven en wil me aanmelden bij de levenseindekliniek om er wel op een humane manier een eind aan te maken. Ik ben hiermee bezig als een soort obsessie, er is niks anders meer. Het voelt alsof ik jaren geleden al gestopt ben met leven aangezien het nu bestaat uit terugtrekken en met niemand praten. Ik voel me echt heel moedeloos en kan hierdoor ook geen nieuwe therapie doen. Ik sta er zo negatief in en Mn hoofd zegt alleen maar dat ik het niet kan en dat ik dom en lelijk ben. Ik word er gek van! Mijn relatie is uit sinds een maand, na 6 jaar een relatie gehadte hebben. Maar hij trok het niet meer om met mij door te gaan.. Aan de ene kant vind ik het vreselijk en aan de andere kant voel ik er weinig bij. Ik vind het logisch dat ie mij niet meer wil, ik ben zo veranderd door die zwarte donkere persoon in mij.
Ik hoop dat iemand zich herkent in dit vreselijk sombere gevoel dat maar niet weggaat.. En wat voor therapie iemand misschien gekozen heeft die heeft geholpen?

Alvast veel dank,
Liefs.

Reacties

Dipjes

Dag Sien

Ja dat klinkt heel zwart en zwaar wat je beleeft. Ook nog je relatie gestopt, dat is heel heel veel tegelijk. Niet gek dat je na zo veel jaar worstelen het niet meer ziet zitten door te gaan Goed dat je op het forum komt. Je schrijft niet heel precies wat je al allemaal geprobeerd hebt aan therapie en medicijnen.
Wat iemand er bovenop helpt is zo enorm individueel. Er spelen zo veel dingen mee. Het is een ingewikkelde puzzel, echt iets voor specialisten denk ik dan. Als iemand op het forum goede ervaring heeft met een bepaalde aanpak hoeft dat helemaal niet perse bij jouw situatie te passen natuurlijk Dus dan kom je toch weer bij een behandelaar uit voor deskundige afweging en raad.
Ik vind het zorgvuldig dat je de levenseindekliniek wilt consulteren in plaats van de hand aan jezelf te slaan. Dat laatste is voor achterblijvers denk ik wel heel erg moeilijk. Ik heb in mijn omgeving net iemand via deze kliniek meegemaakt. Het is een heel erg zorgvuldig traject. Het lijkt wel een sollicitatie. Je moet aannemelijk maken aan een hele rij deskundigen dat alles er al aan gedaan is. Dat traject is ook heel zwaar natuurlijk.
Dat kan je dan misschien afwegen tegen de zwaarte van het nu met deskundige en behandelaars open kaart spelen en verder zoeken naar iets dat wel werkt voor jou. Natuurlijk is dat ingewikkeld met twee of drie diagnoses door elkaar heen zoals bij jou. Natuurlijk is dat groot lijden. .......dat is heel duidelijk. Misschien is er toch nog iets dat je nog niet geprobeerd hebt en dat wel kan werken bij jou. Er is zo veel tegenwoordig. Hulpverleners kunnen je misschien gericht verwijzen als hun eigen aanpak niet aanslaat. Ik hoop erg voor jou dat er nog onbetreden paden zijn. En dat je, wat je ook gaat doen, goede mensen hebt die met je mee op lopen

1952

Ik weet het ,het is erg frustrerend als je je leven maar niet op de rit krijgt en dat de kostbare tijd maar verder schrijdt .

je hebt waarschijnlijk een heel ander beeld van hoe je je leven zou willen leiden .

Ik zit er zelf ook vaal tegen aan te leunen maar zo erg als jij het nu ondervind is voor mij lang geleden .

Volgens mij is het erg van belang in een behandeling dat er een soort van klik is met de hulpverlener en dat wil nog wel eens tegenvallen .

Ik weet niet of je medicijnen hebt , zo ja misschien moet daar iets in veranderen maar dat zal je ongetwijfeld zelf ook al wel bedacht hebben .

Verder ben ik het met Dipjes eens dat het goed is dat je je aanmeld bij de levenseinder kliniek die mensen weten waarschijnlijk beter als menigeen wat er momenteel door je heen gaat .

Ik wens je sterkte en heel veel geluk . Gr 1952

Sien2

Dipjes en 1952, erg veel dank voor jullie reacties. Ik heb aan medicatie alles geprobeerd behalve de Mao remmer. Die ga ik waarschijnlijk nog proberen over een paar weken. Aan therapie heb ik cogn gedragstherapie gehad, psychotherapie, schematherapie, psychomotorische therapie, beeldende therapie en pst gehad. Alleen MBT nog niet... heeft een van jullie hier ervaring mee? Heb er alleen nog maar negatieve verhalen over gehoord :(.

1952

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het zelf wel helemaal heb gehad met al die therapieën .

Het enigste wat ik zelf heb gehad is wat emdr en het is voor mij niet te zeggen of me dat nu wel of niet wat heeft geholpen .

Ik heb wel door heel me leven heen gesprekken gehad om mijn hart even te luchten , en dat werk dan wel even voor het moment .

Momenteel heb ik geen psycholoog en doe het dus maar even zonder .
Als meds heb ik citalopram 30 mg en zo nu en dan oxzapam .
Ik raak wel steeds meer geïsoleerd maar dat komt ook omdat ik me bij niemand lekker voel en daar heb ik dan natuurlijk ook niks aan .

Ik rook en drink niet en beweeg vrij veel , gelukkig is dat bij mij een beetje aangeboren om te bewegen dus daar heb ik wel profijt van in dit geval .

Ik kan alleen maar voor mezelf spreken ook wat mijn kijk op allerlei therapieën betreft , en in een groep pas ik ook niet , dat heb ik een paar keer ondervonden .
Daar zitten dan toch ook weer mensen waarmee ik niet door een deur kan en dan stap ik op .

Nou ik laat het even hierbij . Gr 1952

Ow wat betreft MBT , daar weet ik niets van . Succes .

Sien2

Dankjewel voor je reactie.
Snap wat je bedoelt, ben zelf ook wel klaar met de therapieën.
Heb trouwens ook nog 42 elektroconvulsie behandelingen gehad tijdens mijn opname in het ziekenhuis. Enige wat dat heeft gedaan is Mn geheugen helemaal plat gelegd. Heb een gat in Mn hoofd qua herinneringen en weet veel niet meer.. Dus ook geen aanrader!
Inderdaad gesprekken helpen soms voor eventjes. Dat is t even allemaal wat lichter. Ik heb dat wel alleen met de therapeuten waar ik een goede klik mee heb. Anders werkt t niet. Heb nu een therapeute waar ik me fijn bij voel en waar ik al Mn gedachten kwijt kan. Alleen gaat zij over twee weken weg... Dus dat is erg moeilijk.
Heeft de citalopram wel wat gedaan bij jou? Ken ook mensen die t ook slikken en er wel baat bij hebbben gehad. Zelf slik in nu Nortrilen en lithium. En daarnaast lorazepam, aripiprazol en mirtazipine. Ben van de lithium flink aangekomen, wat ook erg vervelend is. Dus hoop daar snel vanaf te zijn.
Vervelend voor je dat je je bij niemand lekker voelt, herken ik ook wel. Heb heb wel een paar fijne mensen om je heen waar je af en toe contact mee hebt?
Liefs.

Dipjes

Sien 2 en 1952
Wat kan er toch een narigheid op een hoop waaien in een leven als ik jullie hoor. Dan valt het bij mij toch weer mee. Ik heb zeer zeer met jullie te doen. Voor mij is dit forum wel steunend. Je kan er vrijuit spreken zonder gevolgen en krijgt soms tips of gewoon reactie zodat je erkenning voelt in de worsteling, dat is ook al wat.
Als je zo veel al geprobeerd hebt als jullie en geen duurzame verbetering ervaart dan heb je je best gedaan en verdient eigenlijk gewoon verbetering he. Ik hoop zo dat er nog wat ruimte komt in jullie mogelijkheden. Ik zelf wandel, bid, mediteer en zoek bewust wat contact. Dat houdt me op de been in afwachting van aanslaan van medicatie. Ik wens jullie zeer van harte wat lucht en uitzicht en wat je ook maar nodig hebt....

inDepressie tipt

  • Momenteel nog geen tips