ik verlies mijn man aan een depressie

Depressie

Ik verlies mijn man aan een depressie

ik wil hier ook even mijn verhaal kwijt en een beetje raad:

Mijn man en ik zijn 17 jaar samen waarvan bijna 7 jaar getrouwd.

Sinds een jaar zit mijn man in een depressie, wil geen hulp, hij zou het zelf wel allemaal uitzoeken.
Hij is kwaad, vooral op zichzelf en toch ook wel wat zelfmedelijden, kan volgens hem voor niemand goed doen. Hij ligt dus echt in de knoop met zichzelf.

sinds een half jaar weet hij ook niet of hij mij nog graag ziet, toch niet als man en vrouw. Hoewel ik hem probeer wijs te maken dat het gebrek aan gevoelens te maken heeft met de depressie, zegt hij dat het feit dat hij in de knoop ligt met zichzelf en onze relatieproblemen niet met mekaar te maken hebben. hij zegt dat hij mij niet gelukkig kan maken en alleen maar last bezorg.
Nu heeft hij zondag de beslissing genomen om toch weg te gaan.

Ik ga mijn beste vriend en soulmate kwijtgeraken aan deze vieze ziekte :-(
Toen ik gisteren thuis kwam, lag er brief klaar waarin staat dat hij tijdelijk iets gaat huren om ons allebei rust te geven, omdat onze relatie stil staat.
Ik heb gewoon schrik dat hij met tijdelijk mij wil sussen en het toch permanent wordt.

Ik weet dat er geen pasklare antwoorden bestaan maar hoop dat jullie me wat raad kunnen geven

Reacties

Niels64

Beste Laguna.

Als je partner geen hulpverlening wil dat is zwaar.
Maar denk ook aan je eigen.
Blijf zelf niet zitten met onverwerkte emoties of gevoelens en praat met een vertrouwenspersoon of huisarts of GGZ praktijkondersteuner.
Zorg goed voor jezelf.
Geef je partner ruimte maar laat hem niet in een isolement raken want dat is niet goed voor hem.
Veel sterkte voor jou en beterschap voor je partner

Roxanne

Hoi Laguna,

Ik zit precies in het zelfde schuitje.mijn man en ik zijn ook al 20jaar samen waarvan 11 getrouwd.hij is ook depressief en ziet het zelf niet. Wil niet geholpen worden of naar een therapeut gaan want dat is zwak.
Hij wil naar de notaris om te scheiden want hij is een last en wil dat alles op mijn naam en de kinderen komt. En hoopt dat ik hem haat dan is het makkelijker. Want hij is slecht en verdiend niet om iets goed te hebben.
Ik weet niet hoe ik hem kan helpen.

Laguna

Ondertussen zijn we enkele weken verder en is er nog niets veranderd, hij is op zoek naar een goedkope woning maar ondertussen woont hij nog thuis.
Hij wil van iedereen afstand nemen vooral van mij, daar voelt hij zich het beste bij, zegt hij.
Ik weet niet goed wat doen, berichten sturen of hem met rust laten?
Heb nu wel voor mezelf hulp gezocht, ik heb vanavond een afspraak met een psycholoog want ik kan het moeilijk aanvaarden dat ik mijn soulmate ga verliezen.

@Roxanne, is er bij jullie ondertussen iets veranderd?

Dipjes

Wat ontzettend naar en keihard voor jullie beiden, ik stel me voor je ziet het gebeuren, denkt "liet hij zich maar helpen en juist dat wil hij niet" Hij heeft helemaal geen contact meer met zijn gevoelens, weet het ook echt niet meer, voelt het niet. Dat is eigen aan depressie.
Het hoort wel bij burnout, depressie en overwerkt zijn dat mensen vaak zeker in de eerste aanloop juist niet geholpen willen worden. Net als hun overtuiging dat hun naasten beter af zijn zonder hen. Mensen in een depressie denken vaak zo. Soms verandert dat omdat ze er zelf niet goed mee verder komen en dan wel open gaan staan voor hulp. Goed om zelf bijstand te zoeken want dit is zwaar, zeker als je kinderen hebt die er bij betrokken zijn. Hoewel die je ook wel weer op de been houden, dat is mijn ervaring. Of als je geen kinderen hebt, dan sta je er ineens alleen in, ook heftig.
Er zijn wel steungroepen voor "partners van...." te vinden op internet of in real live. Je eigen vrienden kunnen ook belangrijke steun geven aan jou, vertel het ze zou ik zeggen. Een gesprekje, of zonder woorden gewoon als je ze de kans geeft om je tegemoet te komen, hartelijk, gezellig of gewoon samen stil zijn of wandelend.

inDepressie tipt

  • Momenteel nog geen tips