Na jaren opnieuw starten Citalopram, doodsbang

Depressie

Na jaren opnieuw starten Citalopram, doodsbang

Na anderhalf jaar zonder citalopram te hebben overleefd, die ik destijds ben gaan slikken tegen een hevige burn-out met heftige paniekaanvallen, is het nu helaas weer helemaal mis. Ik ben mezelf in all mijn enthousiasme voorbij gerend en voel me weer net zoals "toen". Ik ben marginaal rustiger omdat ik in die periode ook veel geleerd heb, maar het kan niet meer verder zo.

Vanochtend in overleg met de huisarts besloten om weer te starten met citalopram en hulp te zoeken van een psycholoog. Ik heb voor de heftige paniek ook wat oxesepammetjes meegekregen, maar nog niet gebruikt.

Ik weet niet wat het is, maar ik ben echt doodsbang om citalopram en zelfs de oxazepam te gaan gebruiken. Het roept echt heftige gevoelens op, waarom weet ik niet zo goed. Ik denk dat ik bang ben dat ik in paniek blijf hangen en daar door de medicijnen niet meer uitkom. Klinkt stom, voelt stom. Van de citalopram weet ik dat het even een paar weken doorbijten is, het heeft me in het verleden zo enorm geholpen. De oxazepam zou het gevoel wat ik nu heb juist moeten onderdrukken, meer rust moeten geven, maar de angst is hevig.

Ik weet niet wat ik zoek of waarom ik dit hier neerzet. Ik weet alleen dat ik me weer lekker wil voelen. Ik moet door de zure appel bijten. Iemand die deze angst herkent?

Reacties

Kaatje69

Ha Koen, ik zie dat je berichtje alweer van een maand geleden is, maar ik zit er net zo in. Mezelf ook een paar jaar geleden compleet over de kop gewerkt. Burnout. Citalopram. Oxazepam. Achterlijk veel bijwerkingen. En nu: weer hetzelfde laken en pak! Voel me kut, schaam me voor het feit dat ik weer teveel van mezelf heb gevraagd. En nog erger: ik ben net een weekje begonnen met de citalopram en ik word he-le-maal gek van mezelf. De hele dag huilen, slecht slapen, niet kunnen eten, maar ook ik moet door die zure appel heen. Ik herken dus je angst en ik vraag me af hoe het nu met je gaat?

Sarah__

Ik begrijp je angst heel erg goed.
Ik heb hetzelfde met mijn 'noodmedicatie'. Ik durf het niet te nemen omdat ik bang ben dat het niet helpt, en wat dan? Ook al is die angst groot en ook misschien ergens wel terecht, het nemen is oké. Want wie weet helpt het wel. Ga daarvan uit en waag het er gewoon op! Als het niet helpt dan zie je weer verder. En ook dan kom je er doorheen!
Als je het niet neemt omdat je bang bent dat het niet helpt en je dan helemaal niets meer kunt doen, dan is dat eigenlijk hetzelfde als dat je het wel neemt en het helpt niet. Want in beide gevallen weet je niet wat je moet doen. Het wel innemen zonder dat het werkt is niet erger dan het niet innemen omdat het misschien niet werkt.

Heel veel sterkte !

Liefs,

Sarah

inDepressie tipt

  • Momenteel nog geen tips