Depressie daarna

Depressie

Depressie daarna

Hai allemaal, waarschijnlijk zijn de mensen die dit lezen een stuk ouder als mij en denken: Ajoh die is nog maar 13 die heeft zo’n slap verhaal.
Nee, ik ben hier ook niet gekomen om aandacht te vragen/zielig gevonden te worden. Ik ben hier om mijn verhaal te delen en mensen in te laten zien dat gedachtens niet alles over te kunnen meenemen..
1 jaar geleden was ik 12 en ben ik naar de middelbare school gegaan Ik ging naar de havo klas en had gelijk op de eerste dag een paar vriendinnen maar elke schooldag was voor mij anders als andere ik voel me klote geen idee waarom ik zat met mezelf in de knoop en wist Niet wat ik moest doen ik praat er met niemand hier over en zat alleen met mezelf en mijn gedachtes elke ochtend ging ik met lood in mijn schoenen naar school ik kreeg geen hap door me keel
Niemand zag het en dat was mijn bedoeling tot op een dag de eerste heftige avond voor mij was ik Kreeg trillingen en ik had een raar gevoel in mijn buik mijn gedachte sloegen op hol, ik zat rechtop in mijn bed was vaak alleen boven dus niemand zal het tot ik naar beneden gelopen ben en alles eruit heb gegooid wat er dwars zat op dat moment. Dit heb ik lang gedaan maar ik kreeg elke keer hetzelfde verhaal mee: denk positief, je kan het wel, rustig blijven. Maar in mijn hoofd was het: je kan het niet, je kan het niet. En dat de hele avond/nachten lang. Ik werd er gek van! Toch maar naar mijn mentor gegaan want na aantal keren huilend de klas uitgaan merkte sommige mensen toch dat er iets met me was. De mentor maakte er meteen gebruik van en had er alles aan gedaan om het beter te maken, dus ik mocht naar vmbo klas. Dat moment was geweldig! Als je namelijk paar weken elke dag geen een moment gelukkig bent/ huilend opstaan en huilend naar bed, ja daar word je niet echt bepaald gellukig van.
Maja. Nadat ik naar vmbo ging ging het een aantal maanden goed. Maar ik viel weer in de oude gewoonte. Ik twijfelde zoveel aan mezelf, ik wou er een eind aan maken ik was gewoon NIET gellukig. Het lag totaal niet aan dat ik geen vrienden had enzo want die waren namelijk echt DE BESTE! T was vooral dat ik me in de avonden eenzaam voelde en dat niks meer goed ging, mama had voor mij een psycholoog ingeschakeld en daardoor voelde ik me weer een stuk beter! Ik kreeg zelfvertrouwen en kreeg zelfs een vriendje! Nou op zo’n moment was een vriendje HET BESTE!! Hij liet je weer lachen en even niet aan het denken aan negatieve dingen. Maar na een paar weken ging het toch over. Door mij. Ik zat teveel in mijn depressie. Heb zelfs gedacht aan weglopen en er mee te stoppen.. je weet niet wat er allemaal speelde in mijn hoofd. Ik weet nog het moment dat ik met mijn vriendinnen zat en alles tegen hun had verteld, yap ook dat laatste stuk van het weglopen en alles. Ze schrokken zich kapot! Ik barste in huilen uit, maar iedereen zat mee te huilen! Ze waren echt geraakt en ik zag dat ze echt om me gaven dat gevoel was echt geweldig! Nu half jaar verder ben ik positiever in het leven komen te staan en durf nu veel meer voor me zelf op te komen na alles wat er is gebeurd. Natuurlijk heb ik net al iedereen ook een keer mijn huilbui en weet ik op sommige momenten ook niet meer wat ik moet doen.
Maja we moeten door en 1 zin wat mijn moeder tegen me heeft gezegd.
“Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat”
Dit was mijn verhaal en hoop dat jullie hier iets mee kunnen als inspiratie of andere dingen. Als jullie t zelfde hebben mee gemaakt mag je het altijd zeggen of tips en andere dingentjes ik zal proberen zo goed mogelijk te helpen of iets anders. Stuur me anders een DM als je vragen of tips nodig hebt.. voel je niet schuldig vind het super leuk om mensen te helpen
Kus,
Robin (insta @robinxvdb)

Reacties

Sarah__

Mooi en inspirerend verhaal Robin!

Vind het knap hoe je alsnog goed voor jezelf hebt gezorgd en zo hard hebt gewerkt aan het verbeteren van je gevoel en zelfbeeld, samen met een psycholoog.

Als je ooit eens merk dat je het weer wat minder gaat, huiver dan niet om opnieuw hulp te vragen van een psycholoog!

Heel veel liefs en bedankt voor het delen van jouw verhaal!

Sarah

Robin van de Bo...

Sarah__ bedankt voor die reactie! Lief bericht en zal er zeker nog een keer naar kijken als het even wat minder gaat. Jij ook alle goed
Robin

Dipjes

wat een mooi en duidelijk verhaal Robin. Ja depressie is heftig maar mooi zoals je beschrijft dat je vrienden zo belangrijk zijn en je echt goed gebruik hebt gemaakt van hulp. Het leven is halen en brengen kan ik zeggen als 60+ er maar alles bij mekaar, met ups en downs en ook met lange periode van depressie bij mij is het een prachtig leven. Je kunt er misschien best nog wel eens een keer last van krijgen, maar delen, hulp vragen, het helpt echt. Vriendschap is zoooo belangrijk, daar kan je letterlijk op lopen heb ik ontdekt. Ik wens je heel veel goeds!

inDepressie tipt

  • Momenteel nog geen tips