Depressieve partner haat mij

Depressie

Depressieve partner haat mij

Hallo iedereen,

Ik weet niet goed waar ik moet beginnen want word momenteel overmand door verdriet, wanhoop en onbegrip.
3 Maand terug leerde ik een schat van een man kennen. We hadden echt een goede band en de relatie met zijn kindjes was fantastisch. Ik had het gevoel dat hij echt verliefd op me was en deed alles om me binnen te halen. Hij zei me na een paar weken dat hij zich af en toe moe en onrustig voelde en veel pijn had in hoofd, nek en rug. Hij maakte zich veel zorgen over zijn mama haar gezondheid en het feit dat hij al maanden thuiszit na een burn-out. Ik stuurde hem naar de huisarts die hem druppels tegen de angst voorschreef. Ondertussen ging het van kwaad naar erger, de klachten beleven, hij lag iedere dag tot bijna de middag in bed en werd prikkelbaar. Bv een tv die te luid staat, iemand die te luid praat,...hij kon er nietmeer zo goed tegen. Ik deed mn best om er voor hem te zijn, wou hem helpen maar hij vond dat ik me niet moest moeien en hem niet mocht bemoederen. Soms vroeg hij om af te spreken maar kwam daar dan op terug zodat ik alleen thuis zat. We belden dan wel maar daar had hij ook regelmatig een excuus om het gesprek te kunnen afronden. Dit werd afgewisseld met dagelijks berichtjes dat hij me graag zag, hij vroeg verschillende keren om samen te wonen, om me in te kopen in zijn huis. Ik zag mijn toekomst met hem! Aan de andere kant zag ik zijn ogen nietmeer schitteren als ik op bezoek kwam... Hij nodigde graag mensen uit en dan zag ik weer iemand die heel joviaal en grappig uit de hoe kon komen. Hoe hij int het begin was.

Vorige week kregen we ruzie aan de telefoon door iets wat ik oprakelde uit zijn verleden waar hij niet fier op is (inderdaad dat had ik niet moeten doen) en hij besliste om dan maar te stoppen met de relatie. De dag nadien stuurde ik een berichtje om nog es mijn excuses aan te bieden, hij schreef terug dat zijn beslissing definitief was. 2 dagen laten ben ik dan zn spullen gaan terugbrengen, hij keek me niet aan, wou niet met me praten en dreigde er zelfs mee de politie te bellen als ik niet vertrok terwijl ik gewoon zn spullen kwam brengen en es even als volwassen mensen wou praten. Hij zei dat hij me haat en alleen een perfecte relatie wil. De agressie spatte uit zijn ogen...was dat nu mijn vriend??? Toen ik geen aanstalten maakte om te vertrekken duwde hij me in achteruit richting voordeur. Ik stond op hoge hakken en verloor mn evenwicht.

We zijn nu een week verder en ik heb al die tijd niks gehoord en heb ook niks laten horen. Hij heeft me geblokkeerd op Whatsapp. Ik mis hem verschrikkelijk en kan gewoon niet geloven dat dit zomaar voorbij is...dat we als 2 peuters uit elkaar moeten gaan. Ik eet en slaap al een week nietmeer. Iedere dag word ik wakker en weet ik dat ik niks ga horen...

Ik heb contact gehad met de vriendin van 1 van zijn beste vrienden. Volgens haar heeft mijn ex al van voor mij last van depressie/midlife/burnout en is hij zichzelf niet. Het zou normaal zijn dat ze zich dan afkeren tegen de mensen die ze het liefste zien. Dat hij het niet meent en ik het niet persoonlijk moet pakken. Dat ik hem rust en tijd moet geven.

Ik wil hem alle tijd geven die nodig is maar nu zit ik hier dus met mijn verdriet. Die onzekerheid, niet weten of ik nog iets mag verwachten, denkt hij nog aan mij, ziet hij me toch nog graag? Zoveel vragen...Ik heb zoveel zin om hem een mail te sturen of een berichtje via Messenger maar ik durf niet. Bang om weer een pijnlijke reactie te krijgen...ik ben ten einde raad en weet niet wat nu het beste is om te doen. Ik probeer niks meer te hopen en los te laten maar het lijkt me niet te lukken, ik was zo zoo verliefd op hem en ben er zeker van dat we er samen wel doorkwamen!

Bedankt voor jullie begrip, steun en advies en om mijn verhaal te lezen.

Groetjes,

inDepressie tipt

  • Momenteel nog geen tips