Terugval

Depressie

Terugval

Op mijn veertiende begon mijn depressie, mede door een traumatische jeugdgebeurtenis en erge familieproblemen. Ik voelde me erg alleen, onbegrepen, ik trok me steeds terug en ik hd last van zelfmoordgedachtes. Dit heeft iets meer dan 2 jaar geduurd en in die periode heb ik ook een psychollog gehad. Langzaam aan ging het wat beter met me en afgelopen zomervakantie voelde ik me helemaal top. Totdat ik begon met mijn studie Social Work (ik wil zelf graag ook mensen helpen later) en deze studie is confronterender dan ik dacht. Ook zijn er 2 andere grote veranderingen in mijn leven, namelijk een berhuizing en een nieuwe baan. Ik merk dat ik vaak geirriteerd ben de hele dag door, last van slecht slapen en huilbuien heb en ook andere syptomen die ik tijdens mijn depressie heb. Het lijkt er dus zeer erg op dat ik een terugval krijg. Ik heb gisteren wel een afspraak gemaakt bij een cognitieve gedragstherapeut en ik hoop dat dit me gaat helpen. Verder durf ik het aan niemand te vertellen, omdat ik het gevoel heb dat anderen me toch niet begrijpen. Ook niet mijn ouders, vriendinnen en vriend.

Reacties

Minette

Hallo Bobolino,

Heb je al een gesprek gehad met jouw cognitieve gedragstherapeut? Of moet je nog een tijdje wachten? Weet je, ik zou jou toch aanraden om hiermee door te gaan en te kijken hoe je je dan gaat voelen. Wie weet lucht het je op en krijg je weer een beter gevoel bij jezelf. Ik wens je sterkte en hoop dat je eruit zult komen.

Hartelijke groeten,

Minette

Bobolino

Dankjewel. Ik heb al eerder gesprekken gehad, maar de laatste was alweer 2 maanden geleden of zelfs meer.

Lizzy444

Hoi Bobolino,

Ik vind het stoer dat je actie onderneemt en weer een afspraak maakt met de cognitieve gedragstherapeut. Dat je al herkend dat er signalen zijn van een terugval dat is goed. Als het besef er is en je er bewust van bent kun je er ook mee aan de slag. En die veranderingen, een verhuizing en andere baan, dat is ook niet niks.

Wel vervelend om te lezen dat je het met niemand kunt delen.. Ik vind het delen zelf ook heel moeilijk, dus snap het helemaal.. Vaak zien mensen het pas omdat het echt niet meer gaat en dan is het al te laat. Je wilt andere mensen niet teleurstellen, je sterker voordoen, mensen begrijpen je niet.. Ik hoop dat je toch iemand in je omgeving kunt vinden waar je het mee kunt bespreken. Bij mij is dat bijvoorbeeld een collega op mijn werk, dus niet iemand die heel dichtbij staat, maar juist iets verder er van af. Je voelt zelf wel aan wie die persoon zal zijn. Praten helpt echt. Hoe moeilijk dat ook is..

Sterkte en succes bij de therapeut!

inDepressie tipt

  • Momenteel nog geen tips