Is het verstandig te blijven hopen?

Depressie

Is het verstandig te blijven hopen?

Hey, ik had twee jaar een relatie met mijn geweldige vriend. Sinds een 1,5 maand ondervond hij dat hij geen gevoelens meer had voor mij. Hij heeft dit 3 weken later opgebiecht en was hier zelf ook echt niet goed van. Hij gaf zelf toen ook aan dat hij 'weet' dat hij van me houdt maar het niet 'voelt'.
Ik had hem gevraagd het niet direct op te geven maar na een week wat afstand nemen heeft hij er toch een punt achter gezet. Hij geeft aan dat hij depressief is en heeft het gevoel dat hij nu sterker in zijn schoenen staat als hij alleen is. Daarbij weet hij ook niet hoe hij zich gaat voelen en wil het mij niet aandoen om mij op deze emotionele rollercoster te zetten.
Ik heb begrip voor zijn situatie en zou niets liever willen dan hem te helpen maar denk dat het beter is dat ik hem even tijd en ruimte geef om aan zichzelf te werken. Nu ik houd nog altijd ontzettend veel van hem en weet ook dat hij hier niet voor gekozen heeft en het al helemaal niet in de hand heeft. Maar wat ik me afvraag is als hij uit zijn depressieve periode komt of zijn gevoelens voor mij dan weer naar boven zullen komen? Zijn er hier mensen die zelf al een depressie hebben meegemaakt en hier iets over kunnen zeggen?

Alvast dank. Ik wil hem gewoon niet zomaar opgeven. Hij is echt een fantastische kerel en hij verdient het om ook gelukkig te zijn en iemand aan zijn zijde te hebben ook al duwt hij me nu weg.

groetjes Eefje

Reacties

UTOPIA1977

Eefje, hoe staat het er ondertussen mee? Ik zit in soortgelijke situatie....

Doossie

Doossie
Mijn man voelt niets meer door een depressie hij heeft onverwerkt verdriet uit zijn jeugd. Onze relatie was altijd liefdevol hij is mijn grote liefde. Hij is geen prater jaren lang een masker charmante man etc..wel heb ik altijd gevoeld dat hij zich 80% gaf ipv 100...Nu hij midden 40 is gaat het niet meer... Hij is moe leeg in de war en gevoelloos. Vanaf augustus voelt hij zich zo. Vanaf 10 december is hij op zichzelf gaan wonen. Hij komt in het weekeinde thuis voor ons kind. Hij heeft een intake bij een psycholoog gehad en zoekt hulp. Ik vind het verschrikkelijk dat hij niet thuis woont. Als hij er wel is loop ik op eieren bang om iets verkeerds te zeggen of te doen. Hij zou het liefst niet meer komen voelt druk..maar hij snapt dat ons kind en ik hem willen zien en steunen. Is er iemand die dit ook heeft meegemaakt... heb je advies loslaten of vasthouden...
Is het goed gekomen de relatie na de depressie...Hoe lang duurde het voor je man weer thuis kwam... ik voel me zo hopeloos en verdrietig...ik wil mijn man helpen en steunen maar hij duwt me weg... ook ben ik bang dat zijn gevoel helemaal op slot gaat als ik hem niet meer zie.. Hij kan alleen bij mij of zijn psycholoog zijn gevoel uiten en verder niet...gezichtsverlies...falen nooitgeleerd om zich te uiten...help me... ik heb al op dit forum een verhaal gelezen van Leeuwin ik hoop dat ze wil reageren...ik denk dat ze dingen herkennen gaat...

Doossie

Wat is er nu na een half jaar bij jou de status Eegje

Flipje

Ik ben ook erg benieuwd, Eefje! Ik zit momenteel in een vergelijkbare situatie .. Heel ingewikkeld.

UTOPIA1977

Bij mij kwam het niet goed in alle geval. We zijn nu een dikke maand verder. Een maand waarop hij geen enkele toenadering heeft gezocht. Integendeel, zelfs gedreigd om naar de politie te gaan als ik hem niet gerustliet. Ik weiger om z'n depressie nog als excuus te zien. Hij beseft niet dat hij zich moet laten behandelen en wil dus ook geen hulp zoeken. Ik heb beslist verder te gaan met mijn leven, ook al zie ik hem nog doodgraag. Ik heb recht om iemand te vinden die weet wat hij wil en me wel de liefde kan geven die ik verdien. Ik wil hem niet laten vallen maar ik heb geen andere keus ook al bloedt mijn hart...Ondertussen zit hij terug op datingsites, ik heb mezelf genoeg pijn gedaan met op hem te wachten.

inDepressie tipt

  • Momenteel nog geen tips