Een wereld zonder kleur..

Depressie

Een wereld zonder kleur..

Hallo allemaal..

Ik ben een meid die over een maand examen moet doen en 16 wordt. Tja dat moet gevierd worden dus wordt er een groot feest gegeven. Leuk? misschien, maar niet dat je de hele dag moet lachen. Waar moet ik beginnen. Ik heb depressie, het begon ongeveer 3 jaar geleden met de lichte symptomen. Ik zei dat het altijd terug kwam.. de 1ste keer, de 2e keer tot de 8ste keer (als het niet meer is) Mijn beste vriendin zei het tegen men moeder en daar heeft ze spijt van, want men moeder is niet iemand waar je mee kan praten, die je niks over je boeit en alleen aan haarzelf denkt. Mijn beste vriendin heeft zware depressie.. ze heeft een paar weken terug 14 ibuprofen ingenomen, want waarom niet? (ze leeft nog) Dat zijn dingen die je met je moeder wilt bespreken, maar dat gaat niet. Ik kan het alleen tegen men oma zeggen, maar haar wil ik niet te veel belasten en zelfde gaat voor mijn tante. Alles wordt veels te veel.. ik weet het niet meer. Tot nu heb ik zo veel lopen vechten, maar er komt er geen einde aan het stopt niet. Mijn wereld is grijs, de enige kleur die ik zie is rood. Ik wil zo graag dat ik tegen iemand mijn hart kan luchten en me steunt. De wereld waar ik in leef wil ik niet meer.. maar niemand ziet het. Dankje dat ik mijn hart mocht luchten..

Reacties

Tom84

Wat vervelend om te horen Romy, en lastig dat je dit niet met iemand kan bespreken die dichtbij je staat. Heb je er al met iemand over gepraat, huisarts, of via school met een vertrouwenspersoon?
Omdat je waarschijnlijk niet de eerste bent die dit voelt/meemaakt kunnen ze vast wel advies geven of je eventueel doorverwijzen naar een instantie of persoon. Dit geldt natuurlijk ook voor je beste vriendin. Misschien kan je dit samen doen om elkaar te steunen? Maar probeer ook vooral jezelf in de gaten te houden.
En het mooie van dit forum is dat je hier je hart kan luchten.

moesa

Hoi Romy,

Lucht je hart maar hier. Ook denk ik dat je ( net als Tom zegt) hulp kan vragen. Misschien op school, bij een decaan of iets dergelijks.

Romy2413

Dankje allemaal. Ik heb zelf al hulp maar duurt nog 2 weken voordat ik haar zie en spreek. Mijn vriendin weigert de hulp, ze start vandaag op een nieuwe school. Verder heb ik op school met een iemand nog een gesprek en vandaag of morgen spreken we elkaar. Verder durf en wil ik het aan niemand echt vertellen. Mijn klas weet niks van me, omdat ik hun medelijden niet hoef. Verder ben ik bang om me open te stellen voor mensen, ik heb geen goede ervaring met ze en weet hoe pijn ze me kunnen doen. Ik zou zo graag willen dat alles anders zou zijn, maar dat gaat niet. Het is de vraag of er wel wat gaat veranderen

Mystic

Super dapper dat je zoveel hulp vraagt (op school en bij psychologe). Fijn dat je serieus genomen wordt. Verstandig dat je het op school niet vertelt. Schoolkids zijn keihard. Veel sterkte!!

Romy2413

Dankje ik weet het. Gelukkig ben ik daar nu weg maar dingen gaan nog steeds niet beter. Het lijkt alsof het zelfs erger is geworden

Lonewolf2612

Dag Romy, ik leef met je mee, weinig mensen rondom zien dit, en zeggen wat kan een meisje van 16 nu zo een problemen hebben!? zoals velen hier op dit forum beginnen de problemen op jonge leeftijd! Ook bij mezelf, ik ben nu 35 en draag na nogal wat meegemaakt te hebben de gevolgen, zware pieken van gezond leven, tot terug in een diep dal te landen! Goed dat je snel hulp zoekt, meestal kunnen vreemden jou meer helpen dan je eigen omgeving! Kop op, je ziet nu mss enkel grijs, maar je kan eruit geraken, en je zal er sterker uitkomen! Je hebt je leven nog voor je! Mijn steun heb je!

Minette

Hallo Romy,

Ik heb zelf niet veel toe te voegen, het enige dat ik wil zeggen dat hetgeen Lonewolf 2612 zegt inderdaad zo is. Ga ervoor, geef de moed niet op. Blijf van je afschrijven op dit forum, zo heb je toch een luisterend oor en kan dit jou misschien steun blijven geven.

Hartelijke groeten,

Minette

inDepressie tipt

  • Momenteel nog geen tips