Mijn depressie na een relatiebreuk

Depressie

Mijn depressie na een relatiebreuk

Hallo allemaal,

Ik ben nieuw hier, en ik wilde mijn verhaal hier doen aangezien ik er heel erg mee zit. In de hoop dat jullie me een beetje kunnen adviseren of tips geven oid.

Zoals jullie misschien al gelezen hebben in de titel, ben ik in een soort depressie terecht gekomen na een relatiebreuk.
We hadden net 8 maanden iets. Hiervoor ben ik 3 jaar single geweest, en is het voor mij heel erg wennen aan een nieuwe relatie. Ik wist gewoon niet hoe ik me moest gedragen in een relatie.
Daardoor ben ik enorm veel fouten gaan maken die nergens voor nodig waren, omdat mijn exvriend dus, mij altijd gerustgesteld heeft... in vrijwel alles. Maar toch bleven dingen knagen. (zoals bijvoorbeeld als hij uitging, naar vrienden ging, etc, je kent het wel.. HEEL ongezond dus)

Dus ben ik van mezelf al onzeker (alleen in relaties) en jaloers... en een beetje obsessief kun je het ook wel noemen.

Hij heeft me hier een paar keer op aangesproken, maar het is vrijwel nooit tot me doorgedrongen...
Nu vertel ik dit natuurlijk allemaal in een notendop, maar ik hoop dat ik het een beetje globaal kan uitleggen.

Afgelopen zondag was hij nog bij mij, na een opmerking over dat hij met vrienden iets ging doen, en hij nam dat als sarcasme op... (Dit was niet bedoelt maar in het verleden had ik het dus wel als sarcasme gebruikt vandaar).. en dit was dus echt in het verkeerde keelgat geschoten bij hem.. hij dacht dat ik iedere keer als hij met vrienden iets ging doen ik hem ging verwijten.. (soms deed ik dat ook.. heel slecht i know)
Dus kregen we weer een discussie. Zondag was hij naar me toegekomen, en ik had niet veel gezegt want ik wist gewoon niet wat... Uiteindelijk is hij naar huis gegaan.. ik dacht dat alles goed was, kreeg ik maandag ochtend een bericht dat hij zich rot voelde door ons..
Maandag avond spraken we af in een park, probeerden te praten, (eerst nog een beetje hand in hand, maar uiteindelijk gaf hij de doorslag dat het niet werkte...
Waarop bij mij dus gewoon iets knapte... doodziek was ik ervan... en maar huilen.
Dinsdag had ik nog een berichtje gestuurd, waarop hij antwoordde: "ik vind het heel erg dat je het er zo zwaar mee hebt... " --> Dit vind ik heel bruut om te zeggen... als ik heel eerlijk mag zijn. Maargoed.

Dus, deze week had ik hem heeel veel berichten gestuurd... verhalen lang, ik weet dat het super slecht is... en dat ik er alleen maar olie mee op het vuur gegooid heb... maar nu zegt hij ineens dat we teveel verschillen van elkaar... hoe kun je zoiets nou zeggen na 8 maanden? Beetje lomp..
Hij wil me ook geen kans meer geven want hij denkt dat het niet meer gaat werken, altijd discussies.. Maar dit komt gewoon echt door mijn onzekerheid.. als ik die niet zou hebben zou ik gewoon een normaal gedrag kunnen hebben in een relatie.

Waar ik mee zit is, dat ik het me eigen heel erg kwalijk neem dat ik geen laatste kans krijg, ik zie in dat mijn gedrag absoluut niet normaal was, ook niet bij zijn vrienden... Ik heb er heel erg spijt van. Maar daar heb ik natuurlijk niks aan. Zou gewoon heel graag willen dat hij me nog een kans geeft, ik wil hem dit weekend vragen nog een laatste keer met me te praten... Want ik slaap heel de week al heel slecht, en eten doe ik nauwelijks...
Op mijn werk heb ik nu een aantal keer gehuild, en ik ben heel erg down waardoor ik mijn werk niet goed kan uitoefenen.
Sorry voor het lange verhaal, ik kan natuurlijk niet elk detail vertellen hier, dan wordt het een boek tegen de tijd dat ik alles verteld heb. Ik hoop dat jullie me kunnen helpen.. of tips geven.
NB: Ik zou het me eigen nooit kunnen vergeven als hij me geen kans meer zou geven.. omdat ik het NU pas inzie hoe mijn gedrag was... En het allemaal mijn schuld was. Het was gewoon nergens voor nodig. Ik zat er ook aan te denken om een brief met de hand te schrijven, maar ik weet niet of het nog nut heeft na alles wat ik deze week nog heb gezegt en alles erger heb gemaakt..
Groetjes

Reacties

Katie_88

Nog een ding en ik weet dat via social media natuurlijk niks betekent ... maar op facebook staat het bij de status nog steeds dat hij een relatie heeft.. Een vriendin kwam ermee dat hij misschien wacht tot ik de stap zet, maar ik kan het gewoon niet.. ik kan het op deze manier nog niet accepteren. :(

Remie

Mag ik vragen waarom je alle schuld op je neemt?
Ging hij niet te vaak uit met zijn vrienden en had je wel degelijk reden om zoals jij het noemt jaloers te zijn, al zie ik dat niet zo.
Een relatie moet van twee kanten komen en als hij al te vaak met vrienden weg gaat kan hij ook bedenken dat je graag met hem iets leuks wilt gaan doen.
Er zijn nu ook eenmaal mannen(vrouwen ook) die hun eigen ding willen blijven doen en er ook nog even een relatie bij nemen maar hier eigenlijk niet veel in investeren.
Het meisje is toch dolverliefd en sputtert wel tegen en dat is vervelend maar ze draait toch wel weer bij.
Cijfer jezelf nooit weg voor een man, je bent even veel waard en het is goed dat je tegengas gaf, je deed dit niet voor niks en dan hoef je je ook niet schuldig te voelen.
Het moeilijke is nu dat je liefdesverdriet hebt en er alles voor over wilt hebben om hem terug te krijgen.
Blijf ook verliefd op jezelf, je bent de belangrijkste persoon in je leven.

Katie_88

Hij had het wel druk met werken. Lukte niet altijd, maar probeerde 1 avond doordeweeks naar me toe te komen. Jullie weten natuurlijk niet wat er precies gebeurd is, een verhaal heeft 2 kanten natuurlijk. Maar i'm trying. Nou, waarom ik (bijna) alle schuld op me neem is voor mij heel duidelijk. Want ik zie in dat mijn gedrag niet gezond was. Afgelopen Kerst bijvoorbeeld was ik bij zijn ouders/zus eten. Maar hun maken er een gezellige dag van. Ik ben van nature geen familiemens. Dus ik had geen zin om mee te spelen met een spelletje, en was gewoon super stil.. Ik weet achteraf gezien nog steeds niet waarom... Of bijvoorbeeld met carnaval dat ik hem verwijten maak dat hij toch uit wil gaan met zijn vrienden (had mij in eerste instantie ook meegevraagt maar ik wilde dus niet), en ik link die dingen meteen aan: Uitgaan-> alcohol -> vreemdgaan/ander vreemd gedrag. (Mijn vader was een alcoholist even tussendoor). Maar zo denk ik dus... Dit soort dingen zijn gewoon niet normaal. Of geen films willen kijken omdat ik jaloers ben... ik bedoel, het is een film, waarom zou ik dat zijn? Heel veel ongezonde dingen die ik deed dus. En ik weet dat het absoluut niet normaal is. Vaak stelde hij me gerust als ik me druk maakte, maar dat kan eraan liggen dat hij een beetje oogkleppen ophad, en ik meer realistischer denk? Bijvoorbeeld als ik met stage zou beginnen in het weekend, ik bang was dat we elkaar nog veel minder zou zien... Ik besef dat al deze dingen gewoon niet gezond zijn. Heb gisteren nog een bericht gestuurd dat hij er over moest nadenken, tijd moest nemen... en als hij er klaar voor was hij me wist te vinden. Wacht nog steeds op antwoord want hij heeft het wel gezien. Ik weet dat ik veel olie op het vuur gegooid heb. Ik hoop zo dat hij inderdaad echt goed nadenkt nu... anders zou ik niet weten waarom hij me nog op social media zou houden als vriend etc.. Ik zal morgen verder proberen te reageren op jullie reacties, ik was in slaap gevallen en moet nu proberen te slapen weer, ik moet namelijk vroeg opstaan voor school. Dat is iets wat helaas nog gewoon doorgaat, ik voel me echt heel leeg nu. Ik voel me alsof ik eindelijk een keer iemand had die lief was, en ik het verpest heb door jaloezie/onzekerheid en gewoonweg dom gedrag...

Engy

Hey Katie,

Mij zal je niet vaak gezien hebben op de forum. Ik ben wel regelmatig online, maar reageer eigenlijk zelden op andere berichten. Echter heb ik zelf pas geleden ook zoiets mee gemaakt. Het is een erg lang verhaal en omdat er veel is gebeurd, zal ik je de hele lappen met tekst besparen. Ben je toch geintresseerd in me verhaal, dan wil ik je dat best via een prive bericht vertellen.

Zelf kan ik ook redelijk jalours/onzeker zijn. In het begin bleef ik ook mezelf verwijten dat de relatie kapot is gegaan. Maar achteraf bekeek ik de situatie van de andere kant waardoor ik heel anders erover ging denken. Bedoel, als je elkaar echt leuk vind, dan ga je voor elkaar. Zowel in goede en in slechte tijden..Toch? Ik ben zelf van mening dat tegenwoordig mensen veelste snel maar hun relatie opgeven. Het gevoel hebben dat er nog weinig voor een relatie gevochten word. Het word een beetje moeilijk, dus laten we er maar mee ophouden.
Daardoor denk ik ook dat wij "Mensen met een depressie" toch eigenlijk wel sterker zijn dan dat we denken. Ongeacht het fijne gevoel niet alleen te zijn, zullen wij een relatie niet snel opgeven. Wij gaan ervoor en zullen vechten voor onze relatie. Bedoel, dit maak je relatie toch alleen maar sterker? Maar natuurlijk moet het van 2 kanten komen. Als de ander opgeeft en er maar een punt achter zet, kom je voor mij gewoon zwakker over. Ergens een einde aan maken is veel makkelijker dan ergens voor vechten.
Met dit in me gedachte, ongeacht dat ik nog van haar hou, weet ik dat het toch geen zin heeft om het nogmaals te proberen. Het zou toch weer eindigen in verdriet waarvoor ik mezelf bescherm.
Ik heb me eroverheen gezet en voel me nu echt veel sterker in me schoenen staan.
Misschien heb je hier iets aan, of misschien ook niet, maar dit was mijn ervaring. Veel sterkte!

Katie_88

Nouja, het 'grappige' is dat, ik alleen dit soort gedrag vertoon in een relatie, en normaal gesproken bij vrienden of op straat alles behalve onzeker ben... Voel me gewoon echt zo klote, dat ik in een zwart diep gat ben gevallen... :( Weet niet of ik actie moet ondernemen of niet, laatste wat ik nog zei was dat hij rustig de tijd moest nemen om na te denken (ondanks na alles wat ik heb gezegt afgelopen week, door olie op het vuur te gooien)... en als hij er klaar voor was hij me wist te vinden. dat is nu bijna 2 dagen geleden. Ik ben miss impatient helaas.

Madeliefje

Wat ik zo lees is er geen sprake van een depressie maar lig je met jezelf behoorlijk in de knoop en heb je liefdesverdriet.

Geef hem nu eerst eens even echt ruimte en zoek zelf afleiding.

Als je dit vaker tegen bent gekomen in relatie ( veel jaloerse gevoelens) is het een idee om daar iets mee te gaan doen.

Katie_88

Ik heb tegenwoordig afspraken met een praktijkondersteuner GGZ, maar dit is niet genoeg. Heeft u tips hoe ik van mijn jaloezie af kan komen, bij wie ik daar kan zijn het beste?

Ik heb een brief geschreven met 5 kantjes, en deze ga ik bij mijn ex (ik kan er nog steeds niet aan wennen) in de brievenbus gooien als hij niet thuis is. (Waarschijnlijk dinsdag, maandag kan maar dan loop ik het risico dat hij thuis is) Misschien kan hij via deze weg op een ander perspectief naar alles kijken. Ik heb de brief zo positief mogelijk gehouden, met herinneringen van het begin van de relatie., maar ook waar ik uitleg waarom ik fouten heb gemaakt. En soms waren het fouten zonder reden... Ik weet dat veel mensen zullen zeggen dat ik hem van facebook moet verwijderen, maar omdat de status nog op relatie met mij staat, kan ik het gewoon nog niet snap je? Alsof het nog niet is afgesloten, alsof hij zelf niet weet wat hij wil. Denken jullie dat de brief een goed idee is? En of dinsdag een goede timing is? Als ik hem in de gaten ga houden voel ik me echt heel slecht... vrienden van me proberen me overal naar toe te trekken maar ik heb gewoon geen zin :(
Hoe zijn jullie daar mee omgegaan, die pijn nadat iemand je niet meer wil? Hoe ga je weer met vrienden dingen ondernemen?

Ik ga dan denken zoals: Waar ik mijn auto altijd neerzet in de stad, was tegenover zijn werk... en dat soort dingen wil ik vermijden snap je? Het is zo moeilijk.. alle tips zijn welkom. Ik wil mijn vrienden ook niet negeren namelijk... :(

Remie

Heb het er eens goed met je vriendinnen over, huil bij ze uit en vraag om goede adviezen, daar zijn vriendinnen voor. Met een goed glas wijn of twee, drie lucht het vast op. Dit werkt vast beter dan op een forum om wijze raad vragen.

Katie_88

Als ik heel eerlijk ben heb ik juist meer aan de mensen op het forum hier... vrienden hebben er niks positiefs over te zeggen.. vandaar dat ik het hier probeer.. Zijn toch meer meningen vanuit een ander perspectief.

Yellow6

Hallo Katie_88

Jouw verhaal sprak mij meteen aan.
Ik heb namelijk hetzelfde meegemaakt.
Jou reactie is vrij normaal en geloof me je bent niet de enige.
Een relatiebreuk is vreselijk vooral als je verliefd bent en het komt helemaal onverwachts.
Ook bij mij kwam deze onverwachts.
Toen mijn (ex) vriend de relatie had verbroken was ik er helemaal kapot van.
Ik heb hem alleen maar berichtjes liggen sturen elke dag en ook liggen bellen.
Zijn rede van de breuk was dus dat het niet werkte tussen ons.
Ik was zo gebroken van mijn relatiebreuk dat ik zelfs een suïcidale actie heb ondernomen.
Gelukkig is dit goed gekomen.
Later werd geconstateerd dat ik een depressie had.
Alles wat jij nu beschrijft zie ik in mezelf.
Ook ik heb berichten gestuurd en een brief geschreven maar dat maakte het alleen maar erger.
Ik kon niet eten en slapen ging ook gewoon niet meer...
Alleen maar heb ik liggen huilen.
Hoe heb ik dit overwonnen?

Geloof me het heeft een jaar geduurd...
Ik zag mijn ex vriend regelmatig ,omdat we dezelfde vrienden hadden.
Maar ik had ook vriendinnen.
Met hun ben ik veel opstap gegaan en ik ben op een ontspannen vakantie geweest met mijn beste vriendin.
Ik zorgde ervoor dat ik hem vergat.
De leuke dingen die ik deed plaatste ik op facebook.
Zo heb ik laten zien dat ik was veranderd.
Want ook mijn ex vriend gaf mij de kans niet om te laten zien dat ik was veranderd.
Op festivals en in de kroeg leerde ik nieuwe mensen kennen.
Er zijn genoeg leuke en aardige mensen en de wereld is groot.
Het heeft me na een jaar de ogen doen openen.
Na meer dan een jaar ben ik mijn nieuwe vriend tegengekomen.
Mijn ex vriend wilde me terug.
Ik hem niet meer ,want hoe hij me heeft behandeld en me geen kans had willen geven is het me niet waard.
Nu ben ik gelukkiger, omdat ik op een lijn zit met mijn nieuwe vriend.
De relatie heeft meer vastigheid en we geven elkaar vrijheid wat juist de relatie sterk maakt.

Mijn tip aan jou is dat het allemaal tijd nodig heeft.
Nu is dat moeilijk te geloven maar het is echt zo.
Probeer bezig te zijn en leuke dingen te doen.
Dat helpt echt. Ook praten helpt en alles opschrijven.

Groetjesss

Katie_88

Dankjewel voor je reactie. Toch een beetje een "troost" dat ik niet alleen ben met deze ervaring. Ik ben toch wel tot de conclusie gekomen dat, ondanks ik het verpest heb, ik veel moeite heb gedaan en echt mijn best om hem terug te krijgen.. (dinsdag doe ik een zelfgemaakte brief in zijn brievenbus) En als hij hier niet op reageert, dan heb ik zoiets van, ja ik heb toch mijn best gedaan en is het een beetje zijn schuld dat hij oogkleppen op heeft.

Mag ik vragen of je toevallig ook problemen met vertrouwen had? Want dat is dus iets wat voornamelijk voor problemen en discussies zorgen, omdat ik me dus geen houding wist te geven.

Yellow6

Zoals ik gelezen heb ,heb je ook veel moeite gedaan.
Je hebt laten zien wat hij voor je betekent en dat je nog veel van hem houd en dat is goed, maar zorg ook voor jezelf en probeer jezelf niet van alles de schuld te geven, want dat heb ik ook gedaan...

Mijn antwoord op jou vraag: Ja ik had een probleem met vertrouwen en hij ook.
Ik vond het niet leuk als hij weekendjes weg ging met zijn vrienden of naar een feest ging.
Daar kwam dan ook ruzie over.
We hadden 3 keer per week ruzie... het was niet gezond.

Ik vind het vrij normaal dat jij je geen houding wist te nemen op dat moment dat je een discussie had.
Maar bedoel je dan dat je niet wist wat je moest zeggen?
Of dat je anders deed reageren dan je eigenlijk normaal zou reageren?

Als het je goed doet om de brief in de brievenbus te gooien dan moet je dat ook doen.
Het is misschien een opluchting voor jou om alles op papier te zetten en dat hij het eens goed kan lezen.
Ik heb dat toen ook gedaan :)

Katie_88

Hoe reageerde jouw ex van toen op jouw brief?

Ik ben nog aan het twijfelen, het was eigenlijk de bedoeling om morgen ochtend voor mijn werk, naar zijn appartement te rijden en de brief door de bus te gooien (donderdag kan ook nog)... maar ik vraag me nu af of het te snel is.. een relatiecoach op internet zegt dat je iemand weken rust moet geven maar dat vind ik weer te lang... heb sinds donderdag nu niks meer gehoord.. Should i do it or not? :( Ik zou het persoonlijk best wel waarderen als iemand dat bij mij zou doen... maar zo denk ik.

Edit: vrienden van me zeggen dat ik het niet eens hoef te proberen... maar wie zijn hun? zolang hij me nog bij relatie status heeft staan en op fb... vind ik het t proberen waard... misschien is het te snel... maar dan is het gewoon achter de rug

khaki55 (niet gecontroleerd)

katie88,Toen ik verkering had met mijn vriendinnetje hebben we veel problemen gehad, maar die zijn altijd opgelost door geduld,luisteren en elkaar gelukkig willen maken.
We zijn nu 40 jaar bij elkaar dus bij jullie kan het ook goed komen

Katie_88

Bedankt voor de reactie. Ik wist nog niet helemaal wat ik moest doen met die brief... maar ik denk dat ik er nog sowieso fftjes mee moet wachten. Ik ben echt geen relatie expert daarom weet ik af en toe niet wat de beste keuze is wat te doen qua timing.
NB: ALS ik de brief ga versturen, misschien donderdag, misschien volgende week, dan denk ik dat de inhoud toch korter en krachtiger moet... heb nu 4,5 kantjes... en dat lijkt me nu toch teveel.. (logisch)

Yellow6

Hallo Katie,

Mijn (ex) vriend werd het allemaal teveel toen hij de brief las.
Hij heeft toen al mijn a4 kantjes afgelezen, maar reageerde er niet veel op.
Hij zei dat hij tijd nodig had en het toch niet meer ging werken tussen ons.
Die klap kwam nog harder aan toen.
Ik ben wel blij dat je de beslissing hebt genomen om toch nog even met de brief te wachten.
Misschien komt het wel goed met jullie twee en heeft het even tijd nodig.
Geduld is op het moment echt wat je nodig hebt.
Hou me maar op de hoogte hoe het afloopt :)

Katie_88

Het gaat officieel niks meer worden. Hij reageerde wel op de brief maar hetzelfde als eerst. Dat het gewoon niet werkte. Nu heeft hij echt een baksteen op mij laten vallen door te zeggen dat me ziet ziet als de persoon waar hij oud mee wil worden en het niet werkt tussen ons" en nog meer van dat soort dingen... EN dat hij niet inziet waarom we nog zouden praten hierover... Dit sloeg echt als een bom in... Ik heb inmiddels de relatie status weer aangepast.. nu het andere nog..

Katie_88

Ik vind heel zijn gedrag nu gewoon raar....

Katie_88

Update.. inmiddels is het gewoon echt over. Ik vroeg hem nog om af te spreken omdat ik toevallig bij hem in de buurt zou zijn... maar hij deed me beledigen, respectloos behandelen... en vervolgens het lef hebben om te vragen even later, waarom ik bij hem in de buurt zou zijn, wat ik ging doen... Geen een ex, heeft me ooit zo respectloos behandeld als hij, terwijl ik juist dacht dat hij dat never nooit zou doen... ik probeer dingen alleen maar goed te doen... Mja.. dan vraag ik me af, toch maar de knoop doorhakken en verwijderen en blocken...

khaki55 (niet gecontroleerd)

Katie88,het zoeken naar een goede partner is een hele klus.
Hij moet goed voor jou zijn maar ook voor je toekomstige kinderen.
Het is ook geen falen als het niet klikt,maar meer een leerproces.

Bij mijn dochter was de 9e jongen de juiste partner voor haar.
Voor het zo ver was zijn er heel wat traantjes gelaten maar nu is ze super gelukkig

Madeliefje

Ik denk dat geïrriteerd was omdat hij al een paar keer heel duidelijk heeft gemaakt dat het over is.
Hij had netjes kunnen blijven maar snap het eerlijk gezegd wel een beetje.

Mijn ex vriendje zei ook dat dat hij zich met mij niet oud zag worden. Niet leuk om te horen maar wel duit.
Heb ook een paar dagen de ogenuit m'n kop gejankt maar daarna werd het beter.

H
Laat hem echt gaan en probeer je op iets anders te richten.

anoniem3

Ik leef met je mee. Ik weet precies wat je bedoelt. Net of je in een zwart gat valt. qua gevoel. Wat ik altijd doe is met een andere jongen wat beginnen. Het vult mijn leegte op. Ik weet, het i niet gezond maar zo ben ik helaas. Ik raad jou aan om je leegte met iets positiefs te vullen. Boeken lezen ofzo. Knuffel

sherrie1416

Ik ben Sherrie bij naam, laat me mijn hele verhaal kort maken, ik ben 8 jaar geleden getrouwd met mijn man en we waren gelukkig getrouwd totdat een andere dame in zijn leven kwam en hem van me wegjoeg, hij parkeerde en hij zei dat hij niet meer verliefd op me, hij ging weg naar een ander land met de andere vrouw, ik was zo diepbedroefd, op een dag toen ik op het net was kwam ik een bericht tegen dat er een liefdesbetovergieter is die ex-geliefde terug kan brengen, dus nam ik contact op met zijn e-mailadres op greatmutaba@gmail.com ik vertelde hem alles en hij vertelde me wat ik moest doen ik deed alles wat hij me vroeg om te doen in minder dan 48 uur wierp hij een liefdesbetovering die mijn man terugbracht die me verlaten heeft voor 3 jaar terug naar mij, ben zo blij dank u greatmutaba@gmail.com ..

mabel

Jaja en die" liefdesbetovergieter" deed dat natuurlijk niet voor niets! Beetje idioot om dit hier te plaatsen m.i.

Lizzy444

Ik heb zelf geen ervaring met onzekerheid in relaties, maar wel met onzekerheid op andere gebieden en ik heb het bij een vriendin van dichtbij gezien wat onzekerheid doet met de relatie. Ik wil graag even reageren op je bericht.

Je geeft aan dat je nu inziet dat je gedrag niet altijd juist was, te jaloers. In een volgende situatie, mochten jullie verder gaan met elkaar, dan is de kans groot dat dit je weer gebeurd. Je zult dan misschien achteraf inzien dat het niet goed was, maar dat is te laat. Ik denk dat je hier echt aan moet werken. Je moet eerst werken aan je eigen zekerheid voordat je weer een relatie aan gaat. Misschien is het daarom juist goed om elkaar even los te laten. Als je de weg naar zekerheid niet zelf kunt vinden te kijken of je daar hulp bij kunt krijgen. Als je die zekerheid in jezelf hebt werkt dat veel beter in een relatie.

Succes!!!

Marjoke

Ik zou zeggen: jezelf niet opdringen, dat werkt averechts. Een partner die 'je in je zak hebt zitten' is vaak niet meer gewild. Je (een man) wil meestal veroveren daarom zijn in mijn ogen de eigenzinnige zelfstandige vrouwen erg gewild. Ik was ook erg jaloers toen ik jong was. De reden is denk ik omdat ik mezelf te weinig accepteerde ( was liever anders) maar ook omdat de vriend die ik toen had niet te vertrouwen bleek achteraf. Je intuitie zou ook deels juist kunnen zijn. Je voelde misschien wel aan dat zijn aandacht niet volledig bij jou lag, iets wat je misschien juist wel zoekt. Ik zou mijn leven lekker opppakken en je eigen koers gaan volgen. Zeg veel dingen tegen jezelf die positief zijn van jezelf, hoe,klein dan ook. En je zult hier echt sterker en zelfbewuster uitkomen da tiss dan weer he tpositieve aan dit verdriet en pijn.

testimony

Ik ben zo blij vandaag en ik schrijf dit met vreugde. Ik ben 24 jaar oud en mijn geliefde is zes maanden geleden met me uit elkaar gegaan, en elke keer als ik hem zie, wil ik hem altijd terug, maar ik kon hem op geen enkele manier terug krijgen. week zag ik een bericht over dr Sacre, hoe hij een heleboel mensen helpt, dus ik neem contact met hem op voor hulp drie dagen geleden en vandaag is mijn geliefde terug voor mij en ik ben zo blij en hij houdt nu van mij en zorgt goed voor me ik hou van hem meer en hij houdt meer van alles dankzij DR Sacre als je hulp nodig hebt neem contact met hem op via e-mail (sacretempleofpower@gmail.com) of whatsapp hem of bel ((+2347033155855)) voor hulp neem contact met hem op details
 
Mia Noah uit Londen

inDepressie tipt

  • Momenteel nog geen tips