Voorstelbericht

Depressie

Voorstelbericht

Hallo allemaal,

Ik ben een vrouw van 38 met een kindje van 3 en een depressieve partner. Ik ben zelf ook ernstig depressief geweest jaren geleden en heb nu een terugval. Mijn partner twijfelt al jaren over zijn gevoel voor mij en schaamt zich buiten de deur voor me omdat ik door een systeemziekte een rolstoel gebruik voor afstanden en zitondersteuning. Ook is hij heel angstig geweest. Hij heeft al jaren niet meer gezegd dat hij van me houdt (vroeger bijna dagelijks) en geeft nu aan dat hij toen waarschijnlijk ook al somber was en dat het daardoor komt. Ik vraag mij af of zoiets ruim 3 jaar lang kan duren...

Een jaar geleden stortte mijn man in en had hij een ernstige depressie. Ook dronk hij te vaak, teveel en at hij steeds meer ongezonde dingen. Game-verslaving is altijd al een probleem, maar werd echt extreem. Ik was opgelucht dat hij instortte omdat hij eindelijk hulp accepteerde, na jaren aandringen van mijn kant. Maar volgens zijn therapeuten is zijn depressie nu deels in remissie en kunnen ze hem niet verder helpen (Hij kan verder met het geleerde in de praktijk brengen, heeft cgt gehad) en moet hij in schematherapie ivm vermijdende persoonlijkheidsstoornis. Hij staat op een lange wachtlijst nu. Ondertussen moet ik afwachten of zijn gevoel voor mij nog terugkomt. Er zijn nu enkel nog (zeer sterke) lustgevoelens van zijn kant.

Ik heb het er moeilijk mee dat hij niet eerlijk was over zijn gebrek aan houden van in de afgelopen jaren, dat hij niet met mij wilde/durfde praten maar dit wél (inclusief details van ons seksleven) met zijn familie heeft gedeeld, waar ik voordien heel close mee was. En dat de liefde zomaar weg is, hij zich schaamt voor mij terwijl ik zo mijn best doe om het leven op te pakken, ook met rolstoel. We zijn ook een half jaar in relatietherapie. Dat helpt voor de communicatie, maar mijn man vindt dat het tijd is dat we aan ons seksleven werken, ook al voelt dat voor mij niet goed zonder liefde, zonder enige acceptatie van mij en wetend dat bij elke grens die ik stel hij toch nog verder gaat, aandringt en doorgaat. Ik hoop hier te ontdekken of dit normaal is bij mannen met deze problematiek en of het nog zin heeft om zijn behandeling af te wachten. Het voelt al jaren alsof ik hem ongelukkig maak en er alleen voor sta en hem beschaam met mijn beperkingen. Ik weet niet hoe lang ik het nog volhoudt en zoek wat houvast.

Bedankt voor het lezen.

Reacties

Dipjes

Dag Luctor

Wat een moeilijke situatie voor jou! En er is een kindje bij betrokken. Allereerst lijkt mij dat jij juist enorm je best doet. Je man lijkt meer bezig met zijn eigen plezier.
Dat hij moeite heeft om bij zijn gevoel voor Liefde te komen hoort bij depressie en ja dat zou best 3 jaar kunnen duren. Er zijn nog andere gevoelens in een huwelijk. Kameraadschap, vriendschap, waardering voor elkaar, elkaars gevoelens ontzien. Ook daarin blinkt hij niet uit lijkt het. In de relatietherapie zou dat op tafel moeten komen wat je hier schrijft, inclusief de sexualiteit en zijn “over jou grenzen gaan”
Natuurlijk heeft hij ook zijn verhaal en beleving en zul jij ook een aandeel hebben in hoe het loopt tussen jullie.
Maar het lijkt nu wel of zijn plezier hem veel meer bezighoud dan respect voor jouw nood en beleving.
Hij zoekt steun bij zijn familie en dat is naar voor jou.
Veel vrouwen zoeken in zulke situaties steun bij hun vriendinnen. Meestal heeft de man met die vriendinnen geen omgang dus misschien is dat voor jou een manier om wat gesteund te worden? Er zijn ook wel steungroepjes voor partners van....
Alcohol en games brengen niet het beste in mensen boven. Dat is op zich al zeer moeilijk om vol te houden als partner
Hier komt zijn depressie nog bovenop.
Dat is alles bij elkaar wel een bovenmenselijk zware taak voor jou als partner. Je denkt dat je hem ongelukkig maakt......ik denk dat je juist ongelooflijk je best doet om vol te houden wat feitelijk heel veel te zwaar is. En dat zonder respect of positieve ervaringen te ontvangen.
Natuurlijk is het denkbaar om samen in therapie te leren elkaar positief te benaderen. Dan moet hij ook inbeweging komen. Dat zal niet makkelijk zijn maar als hij wil kan dat. De zeer sterke lust is een beetje gek in een depressie. Misschien is het wanhoop van zijn kant omdat antidepressiva het libido vaak aantasten, zodat hij wil bewijzen het nog te kunnen? Of er speelt iets anders mee? Samen hier uit komen zal niet makkelijk zijn. Een scheiding is ook nietdirect aantrekkelijk met een jong kind en jouw lichamelijke situatie. Ik zou zeggen zoek vooral steun voor je zelf nu. Van daar uit kun je voor je kind er zijn en met je man omgaan zonder je zelf helemaal te verliezen. Je verdient steun
hoor!

inDepressie tipt

  • Momenteel nog geen tips