Herkenning? Depressie of vroege dementie

Depressie

Herkenning? Depressie of vroege dementie

FRJ

Lieve mensen een lang verhaal. Maar wie herkent dit?
Ik beng bang voor soort van dementie

ben nu ruim 3 jaar ziek (exclusief sluipende aanloop van jaren) en werk ook zo lang al niet meer. Iedere dag/minuut is overleven; niet meer en niet minder. Ik ben nog steeds bij mijn gezin, al weet ik niet hoe lang mijn vrouw dat nog volhoudt.

Dat ik het nog volhoud komt door mijn wilskracht, verantwoordelijkheidsgevoel voor mijn gezin en hoop op beter.
Dit terwijl ik al honderden keren, in absolute wanhoop, hardop tegen mezelf heb gezegd dat ik zo niet meer wil/ kan leven. Het lijden is enorm

Oorzaak: Stress, genen, pech
Daar vind iedereen het zijne van, voor mij staan omstandigheden in ieder geval niet in verhouding tot de duur en ernst van het ziektebeeld.

Grootste klachten: Verlies Cognitie (executieve functies), dissociatie, stemming (kip of ei) en algehele fysieke malaise en vermoeidheid.
Een hoofd wat het niet doet: extreme brainfog en derealisatie.
Denken, processen, nieuwe informatie aanleren, beoordelen, plannen, vooruitkijken, inschatten, beslissen etc. etc.
Kortom alle executieve functies werken op 20%. 8 van de 10 stekkers zijn losgekoppeld.
Ben toeschouwer in een andere wereld waar ik geen onderdeel meer van uitmaak en ook niet meer begrijp. Mijn geest bevindt zich op 1m2.

Het lijkt vaak alsof ik stomdronken en omringd door mist, met een zicht van 5 meter, moet proberen een normaal leven te lijden. Er zijn geen automatismen meer.

Mijn persoonlijkheid, identiteit en intelligentie zijn ver weg. Kan inhoudelijk moeilijk gesprek op gang houden. Ik ben blank en leeg van binnen. Mijn emoties worden ook steeds vlakker. Er ontstaat een soort mutisme. Ik registreer de wereld om me heen, er is alleen geen betekenis meer.
Alles is eendimensionaal.

Ik kan alleen op basis van ratio en 100% wilskracht proberen bij de les te blijven om mezelf te handhaven. Dat is precies wat ik al jaren doe. Tegen de stroom in dus. Ik knok met alles wat ik in me heb om totale gekte en vervreemding tegen te gaan.

Genieten, naar uit kijken, gezellig en iwts leuk vinden zijn dingen die ik niet meer beleef en ook niet meer begrijp. Vakanties, uit eten, familiebezoek of bijv. de film zijn vaak niet aan te doen.

Er zijn periodes van wanhoop, verdriet, paniek en huilen. Dan weer apathisch en in mezelf.
Er komen geen antwoorden in mijn hoofd. Moet de verwarming nu wel of niet hoger.

Fysiek is het ook kwakkelen aan alle kanten. Vermoeidheid, klachten gewrichten en spieren, restless legs, hoofdpijn, tintelingen…..

Met de grootste wil van de wereld krijg ik de dingen niet op een rijtje of voor elkaar.
Het is dus wel willen maar het gaat gewoon niet.
Voorbeelden:
snel overprikkeld, overspoeld en overvraagd.
een band plakken is haast onmogelijk (ik kon alles met mijn handen) Ik sta erbij en kijk ernaar maar er komt geen actie.
kan moeilijk naar muziek luisteren
Ikea kastje is teveel gevraagd
gebruiksaanwijzingen begrijp ik niet
boodschappen doen is te complex en vaak beangstigend (prikkels)
de krant en tv gaan over ander soort mensen (kan ik moeilijk aanzien)
kinderen helpen met huiswerk (ik kan de info niet tot me nemen)
een mand sokken uitsorteren is gelijk aan een bergbeklimming
mijn financien krijg ik niet echt op een rijtje.
even op de pc iets doen vergt een enorme inspanning

Door de dag heenkomen is dus een hel, elke dag weer. Een minuut duurt een uur. Er is geen gisteren en morgen. Ik wil met klem aangeven dat het niets met willen te maken heeft. Het gaat gewoonweg niet. Ik zit dus wel altijd ongewild veel in mijn hoofd.

Moet steeds geforceerd ontsnappen aan apathie.

Was ik maar “gewoon” depressief. Zou ik alleen een stemmingsprobleem hebben dan was ik bijv. al een fotografie cursus begonnen. Ik kan nu de info echter niet opnemen en omzetten naar aktie.

Zorgelijk voor mij is dat er in drie jaar nog geen substantiële verbetering is. Soms eens in de paar maanden een paar dagen die out of the blue beter gaan. Ik ben dan in ieder geval iets meer in deze

Ik heb me verdiept in alle facetten van het ziektebeeld en tientallen (zelfhulp) boeken gelezen.
90% heb ik geen enkele aansluiting mee. Veel te simplistisch en hebben niets met depressie te maken zoals ik het beleef. Vooral alles wat gaat over: kop op, hou vol, zet je roze bril op, denk anders, ga hardlopen en ontspannen of leuke dingen doen.

Ook mensen in mijn omgeving met de grootste ellende; kanker, overlijden, echtscheiding, faillissementen etc., gaan door met hun leven omdat er geen ander dissociatief wereldbeeld ontstaat. Maar verschil vooral is dat hun hoofd nog werkt.

Vaak wordt ik hier mee vergeleken onder het mom van: dat is pas erg. Ik wil graag ruilen als mijn hoofd het zou doen.

Hoop op reacties.

Reacties

Madeliefje

Ik vraag me af welke hulp je nu hebt en welke medicatie.
Ik slik serequel waardoor je de info van buitenaf beter kan filteren bijv.
En wat zeggen de artsen over mogelijke dementie?

FRJ

Alle hulp en medicatie zonder verbetering.
Heb jij herkenning?

Madeliefje

Is er al lithium,een mao remmer of ect geprobeerd.

Ik herken wel wat.
Als de depressie toeneemt gaat mijn cognitieve vaardigheden ook achteruit
Pas is er vastgesteld dat ik een cognitieve stoornis nao heb veroorzaakt door de depressie.

Er is een onderzoek geweest ivm mijn wia uitkering.
Oudwerkgever wil me in de IVA hebben ipv wga-uitkering

FRJ

Ik gebruik een maoi remmer.
Ect durf ik niet aan.
Heb jij ect gehad?
Wat is nao?

Madeliefje

Van ect kan ik me heel goed voorstellen dat je dat niet aandurft.

Dat zou voor mij een allerlaatst redmiddel zijn.
Doet de mao-remmer helemaal niets?

Nao betekent niet anders omschreven.

Dan heb je wel bepaalde kenmerken van een ( in dit geval) cognitieve stoornis maar niet genoeg om er een heel specifiek etiket op te plakken.

Nao wordt veel gebruikt in dsm

Takkie

Beste FRJ, ik heb wel ect gehad en kan het niemand aanbevelen. Ik heb echt hiaten in mijn geheugen. Het heeft niet geholpen, maar op de 13de dag van antidepressiva gebruik klaarde mijn depressie volledig op. Heb 6 weken in de 7de hemel gezeten, daarna viel ik langzaam weer terug.
Voor jou is er m.i. maar één manier om je beter te
voelen, dat is tot op de bodem uitzoeken waar je zo ziek van bent geworden. Kijk ook en misschien vooral naar je jeugd, wat heeft jou gemaakt tot wie je nu bent.
Heb je belangrijke mensen verloren, ben je misbruikt, is je zelfvertrouwen ernstig ondermijnd, enz.
En wat ook heel belangrijk is, het aanvaarden van hoe je je nu voelt, dat je heel veel dingen niet meer kan enz..
En kijken naar wat je nog wel kan, dat is vaak meer dan je denkt.
Ik begrijp je angst voor dementie, daar heb ik ook last van, maar je kunt je hersenen ook trainen, ook als je je slecht voelt.
Ik wens je heel veel sterkte!! Hoop dat je goede hulp krijgt/zoekt!

Groetjes Anne

JNY

Takkie dankjewel. Inmiddels 3,5 jaar op weg zonder echte verbetering. Iedere dag wil ik opgeven. Toch komt daarna weer een nieuwe dag.
Ik zou niet weten waarom ik nog in verbetering zou geloven. Heb alle behandelingen achter de rug.
Vooral het afgesloten gevoel is erg.

mabel

Hoi F,
Je word niet dement al herken ik die angst wel. Ik herken je klachten. Het is echt dissociatie, depersonalisatie en depressie. Ik heb er gedurende een aantal jaren veel last van gehad. Informatieverwerking was een ramp! Op een gegeven moment ging het zeer langzaam beter. De depressieve klachten
zijn helaas wel gebleven bij mij.

Leeuwin

Mabel, ik ben benieuwd naar je verhaal. Hoe lang klachten, behandeling etc? Ben je nu uitbehandeld?? Moet je huidige klachten als restklachten beschouwen dus?? Wat zijn je restklachten en in welke mate kun je daarmee functioneren, werk etc?

LuckyBastard

Beste lotgenoten,

Ik geef deze topic even een kick omhoog omdat ik sinds een aantal maanden soortgelijke klachten ervaar als de topic-starter. Dissociatie, depersonalisatie, emotioneel (leeg) en depressie waarbij met name de cognitieve functies sterk achteruit zijn gegaan. Iemand die zich ook herkend in deze klachten en op 1 of ander manier is hersteld van deze klachten?

Ik hoor het graag.

Groetjes en sterkte,
Mr. L.

inDepressie tipt

  • Momenteel nog geen tips