Ex vriend verbreekt relatie door depressie

Depressie

Ex vriend verbreekt relatie door depressie

Na 1,5 jaar relatie, een relatie die voor mij in ieder geval heel fijn was, heeft mijn ex vriend bijna 6 weken geleden besloten er een punt achter te zetten. De gehele zomer was hij wat lusteloos, had last van slapeloosheid, wilde niet vaak meer bij mij slapen omdat hij juist bij mij zo slecht sliep, paniekaanvalletjes en wilde me steeds minder zien. Als ik vroeg of er iets was, gaf hij aan niet zo lekker in zijn vel te zitten en graag alleen te willen zijn, maar het niets met mij te maken had. Ik gaf hem de ruimte die ik dacht dat hij nodig had. Hij ging mij steeds vaker afzeggen. Dat kwetste me en maakte me verdrietig, waardoor als ik hem dan wel zag ik steeds een gesprek probeerde aan te gaan, wat 9 van de 10 keer eindigde in huilen en verwijten maken. Ik wist zelf ook niet goed wat ik met de situatie aan moest. Ik wilde koste wat kost onze relatie redden, misschien een beetje het klassieke trekken aan een dood paard. Na een heftig gesprek op een maandag, zei hij dat hij het liefst de relatie voor mij wilde uitmaken omdat hij vond dat ik dit niet verdiende en hij zich non stop schuldig voelde. Hij zei dat hij maar 80% voor mij ging, maar dat ik het meer dan 100% verdien. Hij zei dat hij me nooit echt had toegelaten. Toen zei hij ook hoe geweldig ik was, dat hij me zo benijd om hoe ik altijd alles doe. Die avond leek het alsof onze relatie ten einde kwam, maar gelukkig gebeurde dat (nog) niet. Hij gaf aan dat hij zelf ook niet zo goed wist wat er met hem aan de hand was. Ik wilde de vicieuze cirkel proberen te doorbreken. Niet iedere keer het afzeggen en mijn (boze/emotionele) reacties daarop. Ik vroeg hem de zaterdag iets leuks te gaan doen, dat zouden we ook gaan doen. Toen hij die vrijdagavond naar mij toe kwam, zei hij dat hij het niet kon een hele dag iets leuks gaan doen. Hij had die dag met een psycholoog gepraat en samen dachten ze aan een beginnende depressie. Hij kan en wil mij niet toelaten zegt hij. Hij wil het alleen doen. Daar stopte onze relatie. Hij zei nogmaals dat hij alleen een diepe buiging kon maken voor hoe ik altijd alles heb gedaan en hoe geweldig hij mij vond. Dat hij heel van van mij houdt, maar dat hij het niet meer kan.

Ik mag mezelf niets verwijten, maar toch heb ik bijna alle klassieke fouten gemaakt door hem verwijten te maken, niet echt naar hem te luisteren, hem zelfs lui te noemen omdat hij niet vooruit te branden was. Hij gaf aan dat hij niet lekker in zijn vel zat, maar ik wilde het allemaal niet horen, was te druk bezig met redden van onze relatie. Bang misschien om de confrontatie aan te gaan.

A fijn, nadat het net uit was, kon ik nog steeds niet naar hem luisteren. Ik stuurde hem een bericht dat ik het samen wilde doen. Waarop hij nawoorden dat hij nu 'even' voor zichzelf moet kiezen en we moeten 'even' afstand bewaren. Ik heb sindsdien niets meer uit mijzelf naar hem gestuurd. We zijn nu bijna zes weken verder en hij stuurt me om de 1,5 week/ 2 weken een berichtje hoe het met hem gaat. Hij sluit die berichtjes standaard af dat hij nog van mij houdt en mij mist. Ik vind het lastig op deze berichtjes te reageren. Ik vind het heel fijn om iets van hem te horen, maar het missen en houden van gedeelte is bij mij ook heel sterk en ik weet niet hoe ik daar mee moet dealen. Ik geef dan ook aan van hem te houden en hem te missen, maar geen van ons gaat er verder op in. Bang dat hij daar geen behoefte aan heeft en bang om dat beetje wat er nog is te verpesten. In hoeverre je iets kan verpesten wat er niet meer is. Ook heeft hij zijn spullen nog niet op gehaald, waardoor het (lijkt) alsof hij het ook niet echt heeft afgesloten. Ik wil hem niet lastig vallen met mijn verdriet, want hij heeft zijn handen al vol aan zichzelf. Het kwetst me ergens ook dat hij nooit vraagt hoe het met mij gaat. Ik weet niet of hem dat gewoonweg niet intereseert of dat hij het niet aan kan om te weten dat het mij ook verdriet doet.

Het is ook tegenstrijdig wat hij doet, want afgelopen weekend kreeg ik een berichtje dat het minder goed met hem ging en hij me miste en nog steeds van mij houdt, maar een dag later verscheen er wel een foto op Facebook waar hij op stap is en notabene met een ander meisje op de foto staat. Misschien voelde hij het gewoon niet meer, maar dan had jij dat toch gewoon kunnen zeggen?

Nu heb ik hem een brief geschreven en twijfel ik om die over een aantal weken, als het twee maanden uit is te versturen. Het is geen ik mis je, neem mij terug brief. Maar een brief waarin ik vragen stel. Want eigenlijk weet ik nog niets. Een brief waarin ik (veel te laat) wel wil luisteren. Een brief om alles af te kunnen sluiten. Om het zelf ook een plekje te kunnen geven.

Kan iemand mij raad geven die hetzelfde heeft meegemaakt of misschien zelf depressief is geweest of ik het beste deze brief kan versturen of kan iemand die kampt met een (beginnende) depressie hier niets mee. Doe ik hem en mijzelf alleen maar meer verdriet? Zet ik hem voor het blok met zo'n brief? Kwets ik mezelf met zo'n brief? Want als hij niet reageert is het toch pijnlijk als ik mijzelf zo kwetsbaar heb opgesteld. Het is wel de enige kans waarin ik alles kan zeggen wat ik nog een keer wilde zeggen, ook als hij niet wil reageren.

Reacties

Leeuwin

Zo herkenbaar...
Ik zou zeggen: stuur de brief niet!!

Ik ken jou en je vriend natuurlijk niet dus kan alleen uit mijn eigen ervaring spreken. Wat ik goed en kwaad geleerd heb is het volgende.

Hij heet nu ruimte nodig voor zichzelf, relatie/liefde/houden van staan bovenaan ons (de niet depressieven) prioriteitenlijstje maar niet bij hun, zij proberen de dagen door te komen en te overleven. Ik ben al zo vaak in mijn eigen valkuil gedonderd, ik ben voortdurend op zoek maar bevestiging van onze relatie terwijl mijn vriend daar nauwelijks mee bezig is, hij komt de dagen door...that's it. Inmiddels gaat het ietsiepietsie beter, nou ja,,,, maar kan ik af en toe vragen of hij komt eten. Heeeel lang was alles voor hem 'druk' en verwachtingen waar hij niet mee om kon gaan.

Goh wat lijkt het alsof ik alles op een rijtje heb als ik adviezen geef...I wish...

Ik doe mijn best...maar toch zijn er inmiddels wel kleine lichtpuntjes. Makkelijk is het zeker niet, verre van. Hopelijk kun we elkaar tot steun zijn.

Manuela

Leeuwin, bedankt voor je reactie. Ik twijfel ook ontzettend over de brief. Maar de brief is ook een stukje afsluiting voor mij. Ik kan op deze manier niet verder en moet oppassen dat ik mezelf niet verlies. Mijn ex vriend zegt zelf niet depressief te zijn, maar is zichzelf even kwijt. Hij gaat gelukkig wel 1 keer in de week naar een psycholoog, dat is een hele geruststelling.

Stuurt jou vriend ook nog vaker dat hij je mist en van je houdt? Of zijn jullie nog wel bij elkaar? Vraagt jouw vriend ook nooit hoe het met jou gaat? Ik is mijn ex vriendje verschrikkelijk en het is iedere dag weer een strijd met mezelf om geen contact met hem op te nemen. Toen hij mij een berichtje stuurde dat het minder goed met hem ging, dat hij me heel erg mist moest ik alle zeilen bij zetten om niet halsoverkop naar hem toe te rijden en hem vast te pakken om hem nooit meer te laten gaan.

Ik wil graag vragen of hij zin of behoefte heeft om een keer te praten, want ergens heb ik heel sterk gevoel dat het ooit nog goed komt en hij geeft ook aan nog veel van mij te houden, maar mij niet kan geven wat hij vindt dat ik nodig heb en mij niet gelukkig kan maken. Maar wie hou ik dan voor de gek? Als ik het vraag en hij zegt nee, kan ik ook niet mijn brief nog sturen en krijg ik nooit de kans om te vertellen hoe ik tegen dingen aan kijk. Hoe belangrijk hij voor mij was en hoe mooi en fijn mens hij eigenlijk is.

Ik weet gewoon echt niet wat te doen, want geen antwoorden krijgen op al mijn vragen is ook geen wenselijke situatie, zo kan ik het nooit los laten. Want ik moet realistisch blijven, het is uit en daar heeft hij voor gekozen.

Leeuwin

Hoi Manuela,
Moeilijk om zo kort te reageren in paar woorden.
Ik heb al zoveel meegemaakt met mijn vriend. Het begon een beetje zoals jij het beschrijft van je vriend maar het werd erger en erger. Mijn vriend kreeg paniekaanvallen nadat hij uit huis was vertrokken en soms onderweg was naar mij. Dan hadden we afgesproken om samen iets te doen en ineens kon hij het toch niet. Klapte soms ineens dicht, alsof ik een muur tegenover me had. Klampte zich soms aan me vast en stootte me later keihard af. Bot, egoïstisch etc. Eigenschappen die hij normaal niet heeft. Inderdaad ook geen interesse meer tonen, volledig op zich zelf gericht.

Nog steeds wisselt het heel erg, de mate van contact. Ik heb het daar heel zwaar mee. Het is meer dan een jaar geleden dat hij ' ik hou van je' heeft gezegd of iets dergelijks maar toch weetje dat het zo is! Als de depressie iets lichter is komt hij telkens weer naar me toe (zit soms wel paar weken tussen hoor). Op advies van deskundigen heb ik het vooral niet over de relatie, geen vragen etc. Vreselijk moeilijk vind ik dat want ik hunker naar zijn liefde en bevestiging. Maar soms zijn er dan tussendoor uitspraken waardoor ik denk "zie je wel!" Zoals laatst toen hij zei ineens dat hij ins niet meer zo snel onder 1 dak zag wonen...Toen wist ik: zie je wel, ook hij weet dat we nog steeds een relatie hebben! Hij zei eerder dat ik ' een soort ex' was. Au!! Toch maar niks van proberen aan te trekken want ik ben toch echt nog steeds overtuigd van onze liefde. Hij zegt het niet letterlijk maar als we soms knuffelen of vrijen voel ik het duidelijk.

Tja het is natuurlijk voor iedereen anders en hoe ernstig het bij jouw vriend is weet ik niet...Concreet advies is dus moeilijk, je moet het in grote lijnen zelf uitvogelen. Ik kan je het boek aanraden wat ik in ander topic genoemd heb ( heb je vast gelezen want gaat ook over depressieve partner). Ik pak het heel vaak als ik het niet meer zie zitten want dat helpt. En heb ook veel info gegoogled en dan lees je veel ervaringsverhalen en dat helpt ook.

Ik zou zeggen, kijk het eens 3 maanden aan (ik weet dat het makkelijk klinkt maar dat is het absoluut niet, trust me I know...) en doe even niks. Althans zo min mogelijk. Als je een berichtje wil sturen hou het luchtig, koetjes en kalfjes en laat hem uitzoeken waar hij staat. Afwachtende het over 3 maanden is...Misschien heb je dan duidelijkheid misschien moet je nog div keren termijn oprekken. Dat is in ieder geval voor mij wel zo gebleken en er zullen nog wel wat termijnen komen...

Ik hoop dat je eren beetje wat aan hebt. Iedere situatie is anders dus ik kan alleen vanuit mijn eigen ervaring spreken.

Leeuwin

Nog even...
Ik weet natuurlijk niet of je vriend een depressie heeft of niet maar er vanuit gaande dat dit wel zo is....Tegen mij werd gezegd " realiseer je dat het vaak de depressie is die spreekt en niet je vriend". Het is een ziekte. Dus ik weet niet of het klopt wat je zegt "het is uit en daar heeft hij voor gekozen". Een duidelijk antwoord krijg je waarschijnlijk niet vandaag of morgen want hij ligt met zichzelf overhoop. In ieder geval spreekt hij zich tegen..
Sterkte. Hou me op de hoogte, ik volg je berichten op het forum.

Manuela

Lieve Leeuwing, ik vind het enorm knap hoe jij je partner steunt en er zelf niet aan onder door gaat en dat al zo'n lange tijd. Ik heb er geen woorden voor. Ik hoop dat als je partner 'beter' is en zichzelf weer is dat hij ziet wat voor topwijf hij aan de haak heeft geslagen.

Natuurlijk is iedere situatie anders en ik hoop dat mijn ex-vriendje op tijd aan de bel heeft getrokken. Zo ver ik weet gaat hij nog gewoon stappen, sporten en gaat hij iedere dag naar zijn werk, dus hij heeft een dagbesteding en afleiding, dingen die ik denk dat heel belangrijk zijn. Verder weet ik niet zoveel en ga ik eigenlijk ook nooit echt diep op zijn berichtjes in. Dus als hij stuurt dat het 'okay' gaat, dan laat ik dat en als hij zegt dat het 'minder goed gaat' ga ik daar ook maar niet al te inhoudelijk op in. Bang om verkeerde dingen te zeggen of het nog moeilijker te maken.

Het lijkt mij heel zwaar als je vriend niet meer tegen je zegt dat hij van je houdt, maar jij kent hem het beste en soms is het niet nodig om dingen te zeggen, dan het voelen al genoeg. Mijn ex vriend heeft het wel tot op het aller laatste moment gezegd en kan het ook nu nog zeggen, want ontzettend fijn is en tegelijkertijd het niet echte mogelijk voor mij maakt om het af te sluiten.

Dat het uit is en hij hiervoor heeft gekozen, dat is misschien wat kort door de bocht, maar zo voelt het af en toe wel. Ook omdat hij dan zo tegenstrijdig zegt geen depressie te hebben, maar niet lekker in zijn vel te zitten. Het niet lekker in je vel zitten, is in mijn ogen niet echt een reden om de relatie te beëindigen, het niet lekker in een relatie zitten wel. Daar slaat de twijfel dan weer toe, want dan komt weer de vraag voelde hij dan niet genoeg meer voor mij? Het blijft voorlopig even gissen naar wat het allemaal precies is.

Ik ga het boek waar je het over had bestellen, hopelijk biedt het mij ook handvaten. Ook ga ik even helemaal niets doen en wacht ik even af of er nog contact vanuit hem wordt gezocht.

Ik hou je op de hoogte. Ik ben ook benieuwd hoe het bij jullie ontwikkelt. Hou je haaks!

Leeuwin

Hoi Manuela,

"Ik hoop dat alles je partner beter is en hij zichzelf weer is, hij zich weet realiseert wat voor topwijf hij aan de haak heeft geslagen"

Zo'n compliment is fijn om te horen! Liever van hem dan van een onbekende natuurlijk maar toch erg fijn, dank je! Dat vond hij vroeger ook, hij was stapelgek op me en we hadden het echt superfijn met elkaar. Dat is ook wat is soms denk: wat raar, hij ziet gewoon niet meer wie ik ben en wie wij samen zijn...zo frustrerend!

Tja mijn mantra zo ongeveer om mezelf op de been te houden staat hiernaast op t plaatje: faith, hope & love. En bakken vol GEDULD.

Esslien

Dag Leeuwin en Manuela, was er even niet goed van toen ik dit hier las. Precies mijn verhaal !!
Vooraleer ik mijn verhaal deel, zal ik misschien een reactie afwachten. intussen paar maand geleden dat jullie dit hier geplaatst hebben.

Hoe is het jullie beide intussen vervaren ?

groetjes,

Leeuwin

Hoi Esselien, kunt ook kijken/aansluiten op topic: Leeuwin waar ben je. Daar staat iig wel mijn update.
Sterkte in ieder geval!

Manuela

Hoi Esslien, we zijn inmiddels een aantal maanden verder en er is veel gebeurd in tussen tijd. Het is een behoorlijk emotionele achtbaan. Na twee maanden heb ik uiteindelijk toch mijn brief gestuurd en dat pakte gelukkig goed uit, naar aanleiding daarvan hebben we afgesproken en zag hij ook in dat het voor mij allemaal onbegrijdbaar was. Daarna hebben we eigenlijk iedere dag weer contact gehad via that's app en af en toe spraken we af. Tot begin februari. Het gaat nu niet zo goed met hem. Dat is het enige wat ik weet. We hebben bijna geen contact nu. Dat vind ik lastig en dat heeft dan ook weer zijn uitwerkingen op mijn emotionele gesteldheid.

Hoe gaat het met jou Esslien?

Leeuwin ik hou je verhaal in het topic leeuwin waar ben je bij en wat fijn om te lezen dat het nu zo goed gaat! Geniet er van, je/jullie hebben het verdiend!

Leeuwin

Dank je Manuela, doet me goed!
Toch lijkt het bij jullie ook iets beter te gaan...hoewel nu
lastig in te schatten. Heb vanavond nog tegen mijn vriend gezegd dat ik het echt de hel vind als hij af en toe 'van de radar verdwijnt'. Geen contact, me buitensluiten (zo voelt het voor mij) is echt vreselijk. Ik vroeg hem of hij daar heel misschien rekening mee kon houden, misschien te moeilijk...Hij reageerde dat dat dus echt niet gaat op zo'n moment, als hij zich in zichzelf keert dan bestaat er gewoon geen buitenwereld en is het alleen maar overleven van binnen, beleving van tijd is ook zo vaak weg zodat ik dus ook niet moet schrikken als hij wel eens niet reageert op app; gebeurt vaker dat hij bij andere mensen zelfs 2 maanden lang vergeet te reageren.

Moeilijk dus maar daar weet je alles van.
Ben nu moe en ga maar bed. Ben teleurgesteld omdat hij vanavond niet bij me is blijven slapen. Snap het wel (afgelopen dagen waren druk en echt behoefte nu om alleen te zijn, morgen niks te hoeven, dus ook niet van mijn naar zijn huis terug rijden etc) maar is niet leuk. Mijn behoefte staat daar lijnrecht tegenover: ik wil gewoon gezellig samen zijn vanavond en samen naar bed en weer in zijn armen wakker worden en samen ontbijten morgen. Ik weet het ik mag niet klagen, deze week 2 keer samen geslapen. Ik kan me niet heugen wanneer dat voor het laatst is gebeurd. Eens even denken...volgens mij moet dat ergen in oktober 2014 zijn geweest...OMG het is niet ge begrijpen en niet te bevatten. Anyway, genieten van wat er WEL is maar dat betekent niet dat ik ook aak heel verdrietig ben om wat er (nu) NIET is.

Hou je taai Manuela! En post gerust op andere topic natuurlijk!

Esslien

Hoi Manuela, tof dat je reageert !
wij hadden sinds begin januari ook weer opnieuw contact en ik dacht dan dat het wel goed zou komen ...
Maar helaas, intussen weer een keerpunt (in zijn persoonlijke problemen), en ik voelde hem afstand nemen, weg glijden ...
En dan half februari ... denk dat het uit is nu ...
Gedaan, zo is het, en zo zeg ik het ook, maar zo voelt het niet voor mij. Aanvankelijk, de 1e week had ik even rust, maar nu komt dat ongeloof en onmacht naar boven ... :-(((

Ik overweeg ook om hem iets te sturen maar pas binnen maand of zo, hem eerst even laten bekomen. Denk dat goe dis voor ons beide.
Is bij jouw vriend dan echt een depressie vastgesteld ?

Esslien

Manuela, wat heb je dan in die brief geschreven ... ?

Girl88

Hallo Manuela,
Ik heb het 5 weken geleden meegemaakt zoals jij het vertelt.
Ik heb gisteren mijn verhaal hier ook verteld. Ik heb een depressie gekregen van december wegen van mn werk omdat ik zoveel stress en ziek van werd. Ik werkte daar 2 jaar. Ik huilde veel,was misselijk en was heel onzeker geworden van mezelf. Ik was blij toen ik zoveel steun kreeg van mn partner omdat ik zonder hem niet kon. We deden en vertelden alles aan elkaar. Kort na mn depressie is hij ook weggegaan bij mij. De reden gaf hij niet echt. Hij zei dat hij maandenlang twijfels had, maar dat kan ik amper maar geloven, terwijl hij 3 dagen ervoor nog bij mij thuis was, alsof er niets was. Een dag voor het uit was vertelde hij mij aan de telefoon dat hij van me hield. We waren een ander halfjaar samen. Ik heb het nog moeilijk te accepteren dat hij het heeft uitgemaakt en heb sindsdien ook niets meer gehoord van hem, ik heb van mij ook niets meer laten horen. Soms wil ik wel hem bellen, maar ik doe het toch maar niet. Ik doe mijn best om mn depressie er bovenop te komen en sterker te worden.

Ik denk dat jouw partner het nog erger heeft dan mij. Elkaar steunen is zo enorm belangrijk, zeker in zo'n situatie.Dat hij nog contact maakt met jou betekent toch dat hij je graag ziet..

Anoniem99

Hi allemaal,

Wat ontzettend herkenbaar deze verhalen.. mijn relatie is over na een aantal jaar omdat hij zijn gevoel mist. Wel ziet hij nog een toekomst met me maar op dit moment kan hij niks bieden en hij wil mij ook geen valse hoop geven en aan zichzelf werken. Ik laat hem op dit moment maar met rust en hoop dat zijn gevoel kan terugkomen.

Vandaar ben ik ook heel benieuwd hoe het bij jullie is afgelopen? Is het uiteindelijk wel goedgekomen of ging het toch niet?

Thereza

Ik hou zoveel van mijn man dat we blij waren met twee kinderen, een jongen en een meisje. 3 maanden geleden begon ik een aantal vreemde veranderingen van hem op te merken. een paar weken later kwam ik erachter dat mijn man iemand anders ziet. Hij kwam laat thuis van zijn werk, hij geeft nauwelijks meer om mij of de kinderen, soms gaat mijn man weg en komt zelfs een paar dagen niet thuis. Ik heb er alles aan gedaan om dit probleem op te lossen, maar niets werkte. Ik werd erg ongerust en had hulp nodig. Ik las over Dr Goko-verhalen op een website die suggereerde dat dr. Goko kan helpen bij het oplossen van huwelijksproblemen, het herstellen van verbroken relaties, enzovoort. Dus ik nam contact met hem op en ik vertelde hem mijn problemen. Hij heeft mijn huwelijk opgelost en hij biedt een oplossing voor mijn probleem, nu zijn mijn man en ik weer bij elkaar. alles werkt goed in mijn huwelijk en ik ben zo blij dat Dr. Goko mijn man succesvol naar mij terugbrengt. Als er een probleem is in uw huis, gezondheid, huwelijk / relatie en meer e-mail sturen naar Dr. Gokosspiritualcaster@gmail.com je kunt hem een ​​whatsapp-chat geven op +2348056398964

stephanie112

goedenavond,

hier hetzelfde verhaal. Is er iemand die toevallig interesse heeft om met mij te praten via whatsapp of email.. zodat we verhalen kunnen uitwisselen ?

anne3015

Ik wil Lord Bubuza bedanken voor het helpen herstellen van mijn huwelijk. Het begon allemaal toen ik niet in staat was om mijn man een kind te geven na 10 jaar kinderloos huwelijk ... Het kwam erop neer dat mijn man het beu was en het huis verliet, ik huilde bij een vriend die me voorstelde aan Lord Bubuza omdat Lord Bubuza hielp haar haar man terughalen toen hij haar verliet voor een andere vrouw. Ik vertelde Lord Bubuza het probleem waar ik doorheen ging en hij vertelde me dat mijn man terug zal komen naar mijn smeekbede om hem terug te nemen binnen 12 tot 16 uur en dan zal ik zwanger zijn. Ik volg strikt alle instructies van Lord Bubuza en heb alles gedaan wat hij me heeft verteld. Het was een grote schok voor me toen ik deed wat Lord Bubuza me vertelde. Mijn man kwam 14 uur later terug en huilde en smeekte me om vergeef hem wat ik gedaan heb. In minder dan twee maanden heb ik een babyjongen verwekt en gebaard ... Vandaag ben ik weer gelukkig omdat mijn vreugdevolle huwelijk werd hersteld door Lord Bubuza. Heeft u problemen, neem dan contact op met Lord Bubuza via e-mail: lordbubuzamiraclework@hotmail.com of via de website :: http://Lordbubuza.website2.me of Bel en via WhatsApp: +1 518 558 5109

UTOPIA1977

Lotgenootjes,

Hier hetzelfde verhaal...Ik kende hem nog maar 3 maand en was dus nog smoorverliefd toen hij het een maand terug afbrak aan de telefoon. Ik hoor nu van zijn vrienden dat hij al van voor mijn tijd met een soort depressie/bornout zat en dat hij slecht in zijn vel zat tot hij mij leerde kennen en ze hem zagen openbloeien door onze realtie. Na een paar weken sprak hij over vermoeidheid, spanningspijn in rug, nek en hoofd, slecht slapen, altijd ongerust zijn, problemen groter zien dan ze zijn, liever alleen zijn dan met mij af te spreken, snel geirriteerd...We deden toch samen leuke dingen, ik steunde hem en tilde niet zo zwaar aan de symptomen, ben er altijd van overtuigd geweest dat het tijdelijk was en dat dat wel zou overgaan (hij was ook gestopt met roken dus ik dacht dat het daardoor kwam). Ik verweet hem niks en bood zoveel mogelijk mijn hulp aan. Ik had niet door dat hij zich niet goed voelde bij mij, dacht dat het aan de depressie/stoppen met roken lag...Hij wil nu geen enkel contact meer. Ik heb een brief geschreven en hem gestuurd met mijn gevoelens maar geen antwoord. Geen "ik wil je terug"-brief maar wat waar het volgens mij is mislopen en hem bedanken voor de tijd samen.
Hij negeert mij compleet en keert zich tegen me af. Het laatste wat hij zei aan de telefoon was : "ik voel al lang niks meer voor je en het komt ook niet terug"...wat ik heel moeilijk kan geloven, hij vroeg 2 weken terug nog om me in te kopen in zijn huis, we hadden het zeer regelmatig over onze toekomst samen en samenwonen. Zijn vrienden zeggen dat ik het niet persoonlijk moet nemen, dat het normaal is dat hij de mensen wegduwt waar hij het meest van houdt. Raar, want hij gaat wel nog veel op bezoek bij vrienden en familie. Het is erg moeilijk om hem los te laten. Voor mij kwam dit uit het niets, ik was gelukkig met hem...het is gewoon niet te begrijpen allemaal. Een dag voor onze breuk zegt hij nog : "zo'n lieve berichtjes dat je deze week hebt gestuurd, als je zo lief bent dan denk ik soms dat het niet gemeend is, dat je dat alleen maar doet om me nadien dubbel zo hard te kunnen kwetsen als je me laat vallen"...en 24u later maakt hij het uit. Is dit patroon voor iemand herkenbaar? Ik voel me triest, hopeloos en verward, kan iemand me wat goede raad geven aub?

Doossie

Doossie
Mijn man voelt niets meer door een depressie hij heeft onverwerkt verdriet uit zijn jeugd. Onze relatie was altijd liefdevol hij is mijn grote liefde. Hij is geen prater jaren lang een masker charmante man etc..wel heb ik altijd gevoeld dat hij zich 80% gaf ipv 100...Nu hij midden 40 is gaat het niet meer... Hij is moe leeg in de war en gevoelloos. Vanaf augustus voelt hij zich zo. Vanaf 10 december is hij op zichzelf gaan wonen. Hij komt in het weekeinde thuis voor ons kind. Hij heeft een intake bij een psycholoog gehad en zoekt hulp. Ik vind het verschrikkelijk dat hij niet thuis woont. Als hij er wel is loop ik op eieren bang om iets verkeerds te zeggen of te doen. Hij zou het liefst niet meer komen voelt druk..maar hij snapt dat ons kind en ik hem willen zien en steunen. Is er iemand die dit ook heeft meegemaakt... heb je advies loslaten of vasthouden...
Is het goed gekomen de relatie na de depressie...Hoe lang duurde het voor je man weer thuis kwam... ik voel me zo hopeloos en verdrietig...ik wil mijn man helpen en steunen maar hij duwt me weg... ook ben ik bang dat zijn gevoel helemaal op slot gaat als ik hem niet meer zie.. Hij kan alleen bij mij of zijn psycholoog zijn gevoel uiten en verder niet...gezichtsverlies...falen nooitgeleerd om zich te uiten...help me... ik heb al op dit forum een verhaal gelezen van Leeuwin ik hoop dat ze wil reageren...ik denk dat ze dingen herkennen gaat...

UTOPIA1977

Ondertussen gaat hij aan iedereen vertellen dat ik ziek ben ipv hijzelf...Hij is compleet gek geworden. Ik hou me er zover mogelijk vanaf.

Theodoreginsburg

Hallo, ik ben Theodore Ginsburg en ik woon in Singapore. Ik ben hier om mijn eigen kijk op de wereld te delen over hoe ik werd geholpen door Lord Zakuza met zijn krachtige spreuken voor het terugbrengen van mijn vriend die de afgelopen tweeënhalf jaar verwaarloosde en het met mij uitmaakte. Ik kan niet veel zeggen omdat ik echt niet weet hoe ik mezelf nu moet uitdrukken, want ik ben overweldigd, maar ik wil Lord Zakuza heel erg waarderen en danken voor zijn eerlijkheid en gracieuze werk in mijn leven. Bedankt xoxo veel. Iedereen die dit leest en zijn service nodig heeft, kan contact met hem opnemen via zijn WhatsApp-nummer op +17405739483 of via e-mail op: ( doctorzakuzaspelltemple@hotmail.com ),

inDepressie tipt

  • Momenteel nog geen tips