Ben weer zo verdrietig de laatste paar dagen. Jank om van alles en nog wat; muziek op de radio, kranteberichten, herinneringen, foto's. Vooral alleen in de auto slaan de tranen regelmatig toe. Waarom?? Gaat thuis eigenlijk best goed, geen ruzie, geen verwijten, geen boosheid van mijn kant. Is dit het rouwproces voor het einde van ons huwelijk?
Vanavond weer een sessie met mijn therapeut. Had als "huiswerk" meegekregen om te benoemen wat "mij de moeite waard maakt", de positieve dingen in mij te benoemen. Vind dit erg moeilijk, kan dit eigenlijk alleen maar vanuit een "historisch" perspectief. De goede mooie dingen in de persoon die ik ooit was en weer zou willen zijn beschrijven lukt wel, maar wat mij NU de moeite waard zou maken.........?