Wat bij mij helpt als ik de neiging heb om mezelf te beschadigen - snijden in mijn geval, inderdaad op niet-zichtbare plekken - is heel erg hard muziek aan zetten en constant rond blijven lopen, niet stilzitten... hoewel ik me dan echt heel verschrikkelijk en enorm rusteloos voel zorgt het er op dat moment voor dat ik mezelf heel houd... en na een tijdje zakt de neiging vanzelf weer wat weg.

Niet bepaald de makkelijkste oplossing, snijden zorgt dat het kloterige gevoel veel sneller weggaat, maar ik heb mezelf er op die manier meerdere keren doorheen geholpen.

Ohja en nog iets - drank helpt bij mij ook goed. Als ik lichtelijk aangeschoten ben, voel ik me meestal vanzelf wel goed. Ik weet niet wat beter is - drinken of pijn - maar mensen hebben tegen mij gezegd dat ze nog liever hadden dat ik te veel dronk dan dat ik mezelf pijn deed.

Ik weet het, het zijn niet echt concrete tips.. maar misschien kun je er wat mee.

Dit is moeilijk inderdaad. Het belangrijkste is denk ik dat je afleiding zoekt van de gedachten aan zelfbeschadiging.
In mijn geval gaat het om krassen in mijn armen, maar ik probeer (en gelukkig nu al 6 maanden succesvol) om mezelf af te leiden als ik krasneigingen heb.
Bijv. ik ga spontaan koekjes bakken, of een heel stuk lopen (liefst op openbare plaatsen), ik ga schilderen of tekenen of bedenk iets anders waarbij ik mijn handen nodig heb. Als dit allemaal niet werkt, wil ik ook mezelf nog wel eens een flinke klap in mijn gezicht geven (met vlakke hand). Doet ook zeer en schrijnt na, maar laat geen littekens achter en is dus minder schadelijk.

Maar hoe je het ook wendt of keert ,het is moeilijk om er niet aan toe te geven. Enige lichtpuntje dat ik je kan proberen te geven, is dat iedere keer als ik win (dus niet toegeef aan de neiging!) voel ik me daar later heeeeel goed over!

Sterkte in ieder geval!

Wat knap al 6 maanden!! ga zo door Jazzy en veel succes en sterkte!!