Hallo allemaal, ik ben een meisje van 18 en ben hier voor het eerst en ik ga proberen mijn verhaal uitteleggen, ben er alleen niet zo goed in en weet niet waar. Ik moet beginnen dus..

Ik heb 3 jaar met mijn vriend D en ik ga eerst zijn jeugd uitleggen:
Zijn moeder kreeg hem toen ze 20 jaar was en zijn vader ging weg. Zijn vader heeft eerste paar jaar niet naar hem omgekeken en is hertrouwt en kreeg ook een zoon J die 2 jaar scheelt met mijn vriend. Hij doet zwart werk dus J liep altijd in de mooiste en duurste kleding. later kreeg D ook dure kleding, maar J werd altijd verwend . Maar goed hij woonde dus bij zijn moeder en heeft een zusje die 10 jaar scheelt met hem ook van een andere vader. Maar die moeder heeft altijd irritaties en heeft hem zijn hele leven lang gekleineerd, uitgescholden, soms geslagen. Ze doet nu het zelfde bij zijn zusje en er woorden dingen gezegd als; kanker kind, ik word gek van je, opkankeren, ik gooi je echt het huis uit, komt nooit wat van je terecht, tegen dat zusje word ook altijd gezegd dat ze kanker langzaam praat, praat sneller zo willen mensen niet naar je luisten en ga zo maar door. Laatst werd mijn vriend weer gekleineert en kreeg die een trap in zijn ballen maar hij heeft zelf nooit zijn moeder aangeraakt.

Nu mijn verhaal, ik ga 3 jaar met mijn vriend eerst ging alles goed, op geven moment gingen er steeds meer dingen veranderen.
Het begon klein met ruzie's dat er werd geschreeuwt tegen mij. Zelf ben ik dat totaal niet gewend en ben ik opgegroeit zonder ruzies en geschreeuw thuis. Dus ik wist niet goed hoe ik ermee om moest gaan en moest er van huilen maar reageerde altijd rustig. Op geven moment dan deed hij wat en dan zei ik er wat van en verdraaide hij alles zo dat ik het gevoel kreeg dat ik fout zat en ging er zelf in ging geloven. Ook werd ik steeds meer uitgescholden zoals kanker hoer, en ik verdien beter dan dit.

Toen we iets langer dan een jaar hadden kwam mijn beste vriendin en nog een andere vriendin naar me toe en wilde me spreken dus we zaten buiten en vertelde ze het LACHEND dat zij seks had gehad met mijn vriend. Ik wist niet wat ik hiervan moest geloven en dat kwam omdat ze het grappig vond toen ze het mij vertelde, en mijn beste vriendin verliefd op hem was en 'sorry' omdat ze gewoon best wel heel dik is. Maar mijn vriend verteld altijd zulke mooie verhalen en ik geloofde hem. En haar heb ik niet vergeven.

Later zaten mijn vriend en ik op com en er stond bij meeste gebruikte sites stond; gay.nl . Dus ik vroeg wat is dit??
Hij vertelde mij dat iemand een site had aangemaakt met zijn naam en dat ie een bericht had gestuurd om het te laten verwijderen.
Maar hij is zo goed in liegen en verhaaltjes verzinnen dat ik het geloofde..
Je raad het al die site bleef bestaan en ik z*g hem weleens online staan. Dus ik heb toen een profiel aangemaakt op gay.,nl en stuurde hem een berichtje en hij stuurde terug. En hij vroeg mij of hij mijn zweetvoeten mocht likken en ruiken desnoods tegen vergoeding dus ik vvroeg zijn msn, bleek dat hij nog een andere msn had. En ik had hem betrapt. Maar ja ik confronteerde hem ermee, hij werd heel boos en zei dat hij gewoon beetje aan het kijken was en nieuwgierig was.

2 jaar relatie met D, heel veel ruzies, ik ben elke dag met hem, hoor elke dag ewl kanker hoer, en hoe verrot ik ben of dat hij te weinig seks krijgt, en altijd als ik iets doet word ie zo boos maar als hij het zelfde doet is het nog steeds mijn schuld. En als ik zoiets zeg moet ik me kanker bek houden. Ook heeft hij dat jaar weleens paar keer bitchklap gegeven en ijsbeentjes. Of dat is hij zo boos en dat zegt hij dat hij mij echt de kanker in gaat slaan en dat ie me echt kan vermoorden viese kanker hoer. En een keer was ik zo bang dat ik me opsloot in de badkamer maar hij bleef schreeuwen en uitschelden en sloeg heel hard tegen de deur opgeven moment was die zo kwaad dat ik de deur nie openmaakte dat hij de schroeven ging los maken.. Uit angst ben ik toen uit raam gesprongen 1 hoog en naar de buren gerent. Zo zijn er zoveel dingen.er zoveel dingen gebeurd.

Ik ben ook een keer van hem zwanger geweest, wat een erge tijd was dat.. Ik hoorde heletijd dat ik met levens speel, en dat ik is moest weten hoeveel mensen kinderen willen, en dat ik slecht ben. Enige aan wie ik steun kon hebben die schold me heletijd uit. En ging heel lief doen bij de abortus toen er mensen bij waren. De zuster zei zelfs nog je moet echt blij zijn met zo'n lieve vriend.

Nu ben ik 3 jaar verder en het is alleen maar erger, sowieso ben ik erachter gekomen dat hij sex heeft met mannen echt heel vaak. Hij zei dat hij het deed voor geld. En dat ie me echt niet kwijt wil, en dat ik de enige ben die om hem geeft en liefde geef. Het doet me pijn om zoiets te horen. Maar deze jongen heeft me zo klein gemaakt, mijn eigewaarde is gewoon weg. Hij heeft me zoveel dingen aangepraat, me zovaak gekleineert, zovaak uitgescholden, zovaak vreemdgegaan, soms denk ik dat het allemaal aan mij ligt en dat ik gek aan het worden ben .ergste is dat ik bij hem blijf, en elke x als ik denk sterk genoeg ben er dit niet meer wil, dan worden er weer dingen gezegd dat ik twijfel aan mezelf, ik herken mezelf niet meer. Normaal zou iemand nooit zo ver over me grens kunnen gaan. ik snap het gewoon niet, ik weet alleen dat ik me ongelukkig voel. Ik heb geen slaap terwijl ik sommige dagen heel lang kan blijven slapen. Ik ben 10 kilo lichter. ik heel vaak dat ik mezelf gewoon echt haat en aan mezelf twijfel en vind mezelf de moeite niet meer waard. Me humor is weg, ik lach niet veel. Alleen maar stress aan me hoofd en angst. Ik wil uit deze relatie maar het lukt me simpel weg niet. Hij praat op me in. Of hij laat mij voelen alsof ik hem niet waard ben, niemand waard ben. ben mezelf gewoon niet meer terwijl ik juist dat lieve meisje was die altijd super vrolijk was, en altijd lachte en heel zorgzaam was. Maar door die 3 jaar voelt het alsof ik niemand ben.

Al me vrienden zijn verdwenen, me familie was ik zo close mee, nu ontwijk ik ze. En ik voel me zo schuldig. Me ouders zijn zulke geweldige en lieve mensen. Maar ik ben ook bang dat door mijn afstandelijke gedrag dat straks me ouders scheiden door mij zulke gedachtes heb ik allemaal.

Sorry dat alles zo door elkaar is maar het is zoveel, ik heb nooit hierover gepraat en me hoofd zit gewoon te vol.
Iig bedankt voor het lezen, en hopelijk kan iemand hier iets mee of herkent dit