Pagina printen
Pagina e-mailen
PDF versie
Ik heb een br]ief aan mijn partner geschreven heb alleen niet de moed om hem te versturen....
Lieve lieve ........,
Ik kan wel schreeuwen, ‘HELP!!!!!!!!!!!’ maar niemand kan mij helpen. Kan overal gaan lopen huilen maar dat helpt ook niet. Kan de hele dag gaan klagen over hoe ik mij voel maar dat helpt ook niet. Ik ben radeloos, bang, angstig en echt écht ten einde raad.
Ik weet zo niet meer wat ik moet doen. Het liefst zak in door de grond en wil ik ophouden met bestaan.
Ik ben jou emotioneel aan het uitputten. Ik kan alleen maar boos op je worden terwijl je het allemaal heel goed bedoelt. De kinderen hebben helemaal niets aan mij. Ik ben niet aanspreekbaar. De zorg is mij te veel. Ik kan niet eens een beetje vrolijk doen op de verjaardag van mijn dochter. Mijn werkgever heeft niets aan mij. De wereld draait vrolijk door en ik sta helemaal stil. Dus JA ik haak af.
Ik ben het allemaal helemaal zat. Het hele leven is voor mij niets meer. Ik voel mij zo vreselijk leeg. Iedereen is beter af zonder mij. Ik ben helemaal alleen. Er zijn vele dagen dat ik alleen maar kan huilen, dat ik bang ben dat ik mezelf wat aandoe, dat ik even niet alleen wil zijn.
Zo goed als ik kan probeer ik mijzelf dan weer bij elkaar te rapen, ik wil niemand lastig vallen met mijn enorme huilbuien en aanstellerij. Een gevoel van schaamte om iemand te bellen. Ik wil jou er niet mee lastig vallen, geen zorgen, jij zit vast niet te wachten op een huilende vriendin aan de telefoon. Vrienden en vriendinnen heb ik niet dus die kan ik ook niet bellen, PSQ durf ik ook niet te bellen in de angst meteen helemaal voor gek verklaard te worden met een dreigende opname boven me hoofd. Mijn moeder kan ik ook niet lastig vallen. Dus JA ik ben alleen op de momenten dat ik iemand nodig heb en dus JA ik haak af.
Zo goed als ik kan probeer ik nog wat van het huishouden te maken. Wat allemaal eigenlijk te veel is. Ik krijg enorme hoofdpijn als ik alleen al nadenk over de was doen, wat moeten we eten, wanneer ga ik boodschappen doen, wat moet ik halen. Dit kan uren en uren door mijn hoofd spoken. Gaat helemaal nergens over. Dus JA ik haak af.
Ik voel pijn in mijn hele lijf. Mijn hele lichaam is van slag. Ik heb het koud en warm tegelijk. Ik heb een vreselijk onbehaaglijk gevoel of er iets heel ergs gaat gebeuren. Ik bibber de hele dag. Ik zie er vreselijk uit. Ik kan niet slapen of juist heel veel. Sta op de meest onchristelijke tijden naast mijn bed. Mijn energie is volledig op. Dus JA ik haak af.
De godganse dag maalt er van alles door mijn hoofd. Het is geen moment even stil. De gedachtes gaan vaak helemaal nergens over. Gaat het niet over wat ik allemaal moet doen, kan alles wat ik om mij heen zie, een onderwerp van een flink kopgesprek zijn. Dan gaat het over de planten in de huiskamer, de tv, de tegels, ik word er zo moe van, geen moment stilte. Alles lijd mij af en is aanleiding voor een nieuw gesprek. Een grote wirwar van gesprekken die door elkaar lopen. Dus JA ik haak af.
Hierdoor kan ik mij slecht concentreren, geen gesprekken volgen van mensen. In drukte raak ik volledig in paniek. Tot aan hyperventileren, de winkel uitrennen. Als ik moet praten over dingen, ‘die nergens over gaan’, doet het mij zo vreselijk pijn van binnen dat ik het uit wil schreeuwen.. Dus JA ik haak af.
Misschien snap je nu een beetje waarom ik afhaak, boos word als je voor de zoveelste keer zegt dat ik een beetje uit moet slapen, denk je niet dat ik dat ook graag zou willen. Dat ik boos word als je zomaar iemand uitnodigt om te komen slapen, de schijn ophouden kost mij enorm veel energie, wat ik niet meer heb. Dat ik bang ben dat jou leven gewoon doorgaat en ik achter blijf, ik kan ook niet verwachten dat jij naast mij stil gaat staan. Boos word van adviezen die voor mij niet op te volgen zijn, ga wat leuks doen, ga niet de hele dag alleen zitten, probeer iets te vinden om je op te storten, ga fietsen. Je moest eens weten hoe graag ik dat allemaal zou willen. Boos word dat niemand mij kan helpen, hoe denk je dat te doen. Op wie ben ik dan boos, niet op de hele wereld, niet op jou, niet op iemand anders maar op mezelf dus JA ik haak af..
Dus lieve ......., als ik dat zou kunnen zou ik niets liever willen dan volledig te resetten. De oplossing zoeken heb ik opgegeven dus er rest mij niets anders meer dan het jou zo makkelijk mogelijk te maken en zo min mogelijk tot last te zijn.
Ik hou enorm veel van jou en dit is wel het laatste wat ik jou gun dus daarom neem ik afstand en JA haak ik af. Niet omdat ik jou niet mis, niet omdat ik niet van je hou, niet omdat ik heel graag er wil zijn voor jou maar omdat ik helemaal leeg ben.
ik wil alleen maar tegen je zeggen dat ik volledig begrijp hoe je je voelt. Helaas wel. Het liefste haak ik ook af, maar helaas het blijkt mijn tijd nog niet te zijn om te kappen met mijn leven. Hoe oneerlijk, en zwaar ik dat ook vind. Het valt niet mee om zo je leven te moeten leven, en eigenlijk heb ik ook geen advies voor je. Wil alleen maar zeggen dat ik je volkomen begrijp en dat ik het best dapper vind dat je dit zo op papier hebt gezet!
jee wat heb je dat "mooi" verwoord het zou zo een brief van mijn kunnen zijn echt waar
ook ik ben het zo moe zo zat maar heb 2 kindjes waar ik voor MOET maar idd het liefst........
oh zo herkenbaar...ik vind dat jet het heel mooi hebt verwoord.. geeft het aan je partner.. het is een hartekreet.
dit heb je echt goed van uit je hard geschreven , je schrijft dingen die ik soms wil zeggen maar niet weet hoe. Ik zal het zeker aan je partner laten lezen dat begrijpt hij ook een beetje hoe je je voelt.
Succes met alles.
Bedankt allemaal voor de reacties. Ik zal waarschijnlijk de brief nooit aan mijn partner geven maar door hem te schrijven heeft het even opgelucht...
veel sterkte droep en hopen op betere tijden.
Dat die snel mogen komen voor jou.
Teun
alleen schrijven is soms genoeg!!
ik ben nu ook bezig met brief naar mijn moeder , vader .. en anderen...
maar, wat prachtig geschreven!! ik zat te janken, zo herkenbaar!!
bedankt voor posting
G.
Ik ben de vrouw van selton en wil even kwijt dat ik het super goed vind zoals je het hebt opgeschreven. Het is niet makkelijk om te schrijven maar toch ook wel fijn als de partner dit kan lezen wanneer je het niet durft te zeggen. Hij wilde dat ik dit eens las. Als hij dat soort dingen vraagt weet ik vaak genoeg.
Ook ik heb er wel een traantje bij zitten wegpinken toen ik het zat te lezen. Omdat ik weet dat mijn man zich ook wel eens zo voelt en er zo weinig over zegt. Dan vaak alleen maar kortaf en onverschillig is.
Nogmaals super goed van je. STERKTE. Ook voor alle andere die met dit probleem kampen. Maar vergeet ook de partners niet want ook daar is het best pittig voor.
Ik denk aan jullie. Nogmaals veel sterkte in deze moeilijke tijd
selton wat lief! Ik heb de brief aan mijn man gestuurd, want ik zou zelf nooit zo mooi kunnen schrijven, zo goed uitleggen hoe ik mij voel...
bedankt!
Ik ben blij dat zoveel mensen baat hebben bij mijn brief..Misschien moet ik er nog eens over denken om de brief ook aan mijn schat te laten lezen..
Partner van Selton; Ik vind het bijzonder dapper van je man dat hij je heeft gevraagd de brief te lezen..Ik hoop dat je na het lezen iets beter kunt begrijpen hoe je je soms zo verdrietig en radeloos kan voelen.. De partners mogen we zeker niet vergeten...Partners van....hebben het bijzonder zwaar. Ik doe mijn petje af voor alle partners van een depressieve. Hoe hard ik wil weglopen voor mijn gevoelens, voor mezelf hoe knap ik de steun vind van de partners vind.
Vanilia; dapper van je dat je de brief hebt doorgestuurd. Ik hoop dat je partner je iets beter kan begrijpen na het lezen van de brief...
ik wil dat hij mij begrijpt , en als ik jou was zou ik de brief echt laten zien.. waarom wil je hem niet laten lezen ?
Hij is prachtig!
ben blij dat ik (vrouw van selton) een klein steentje heb bij kunnen dragen. En hoop voor de mensen die nog twijfelen dat ze ook besluiten om het te laten lezen door de partner. Wat heb je te verliezen? Misschien eerder iets meer steun, hulp of wat dat ook. Ik denk niet dat er snel mensen meteen na zo'n brief de biezen zouden pakken. Het is juist fijn om juist wel de dingen proberen te delen met je partner.
Ook al is dit zeker moeilijk. De partner gaat vaak toch ook door met allerlei zaken. Zoals hun werk, kinderen enzovoorts. Helaas is het vaak zo dat er wel dingen gewoon door moeten gaan. En je kan helaas niet samen op de bank gaan hangen want dan gaat het denk ik niet goed. Ook al is dit voor beide partijen nogal eens moeilijk.
Heb dit ook moeten leren. durfde eerst ook niet de deur uit omdat ik dan dacht hoe gaat het met mijn man? Doet hij geen stomme dingen? Gaat hij niet tegen de kids te keer etc. Wat tref ik aan als ik thuis kom? Maar nogmaals voor mij en de kids moeten er dingen wel gewoon doorgaan. Anders redden we het niet als gezin. Soms even een uitlaat klep voor ons als partner en kinderen. De situatie vreet net zo aan mij als aan hem. Maar hier wordt je wel sterker door om toch dingen samen te bespreken en of te lezen. En hopelijk komt er voor iedereen binnen nu en ? een einde aan deze vervelende ziekte...
Sterkte allemaal. groeten Alexandra
Lieve Vanilia en vrouw van Selton;
Dank je wel voor jullie aanmoediging en steun. Ik heb vanmorgen, snel voor ik me bedacht, de link aan mijn partner gestuurd naar mijn dagboek..Als ik dan weer eens verstoppertje aan het spelen ben en niet kan praten, kan hij meelezen..Het is eigenlijk wel een opluchting nu hij af en toe even in mijn koppie mee kan lezen...
super goed!!
We zijn echt trots op je.
gr . Jan en Alexandra
Je slaat de spijker op z'n kop en maakt me aan het huilen. Het had door mij geschreven kunnen zijn. Best confronterend. Maar mijn dank.
Ook hier mijn dank aan jou! Zoooo herkenbaar! Net als anderen ook al schreven kan ik nooit de goede woorden vinden om te beschrijven hoe ik me voel. Maar zoals jij het beschreven hebt ben ik! Ook ik ga jouw brief gebruiken om mijn man en misschien nog anderen te laten weten hoe ik me voel. Dank je wel.
Lieve Droepie,
hopelijk is het volgende een beetje tot steun. Het geheim bestaat uit de herkenning.
Onvermogen
Hoe denk je mij in
de steek te kunnen laten
terwijl ik er niet ben
Hoe wil je een brug slaan
naar iets dat er niet is
Hoe kun je van mij houden
terwijl ik onbereikbaar ben en
Hoe kan ik de deur voor
jou openen als ik
de weg kwijt ben
_______________
Veel liefs van mij
Allemaal bedankt voor de reacties. De brief is inmiddels van maanden geleden en nog vind ik hem sprekend..
En droepie wat vond je partner ervan? Kon/kan die er iets mee? Ik heb nu net weer van voor af aan alles gelezen en krijg er nog steeds een brok van in mijn keel. De situatie bij ons is ook nog niet zo super veranderd en nog steeds veel geduld wat we moeten zien op te brengen. Van de hulp instanties vaak maar wachten dan op dit dan op dat. Geen concrete aanpak nog. Wat lekker frusterend werkt op alle.
We proberen er elke dag iets van te maken en te genieten van kleine dingen. Soms zegt man lief iets nog steeds niet direct maar gaan het via een briefje of iets op de site hier. Zo ook vorige keer dat ik jou brief maar eens moest lezen. Hopelijk heeft het jou ook geholpen in je strijd tegen de slopende tijd. Ik wens je heel veel geluk samen. liefs alexan partner van selton
Hoi Alexan, volgens mij heeft het hem de afgelopen maanden wel geholpen om af en toe mee te lezen in mijn dagboek. Op dit moment lopen we hier ook een beetje spaak. Op dit moment kan hij mijn ziekzijn niet meer aan. We hebben besloten om even een timeout in te lassen. Hij zou dus minder vaak thuis zijn en heeft een crashplek gevonden.
lieve droepie.
Ben super trots op je dat je vol blijft houden en niet opgeeft.
Hopelijk is jullie time out van korte duur. En wees niet bang om je te uiten naar hem ook al is dit erg moeilijk en is die niet elk moment bij je. Natuurlijk elke dag is er een en moet je er met elkaar iets van proberen te maken. De leuke en minder leuke tijd door zien te komen. Wij hebben ook een fase door gegaan hij opname en ik met gezin thuis maar ook dit is niet makkelijk geweest. Wel wat dingen geleerd beide tijdens opname maar ja in het echt is het anders. Nu we met zijn alle thuis zijn valt het ook nog niet altijd mee. We proberen beide door te knokken met de ups en downs. Maar laten ook wel eens de moed zakken als er om ons heen weer een heleboel gebeurt waar we geen grip op hebben.
Al wil ik zeggen dat we de afgelopen 2 dagen toch maar mooi met zijn vieren naar zwemles jongste geweest,sinterklaas huis, sneeuwpret gehad en hopelijk nog een leuke pakjesavond hebben beleefd.
Al weet ik dat hij het misschien niet zo erg intensief beleefd en niet goed in zijn vel zit maar hij heeft het toch maar wel even gedaan.
Ben super trots op hem!!!
Iedereen wil de grip overal ophouden en helaas geld ook voor iedereen dat dit niet altijd gaat. Ik ben blij met deze site ook al zit ik er niet zoveel op. Je kunt wel met mede zieken en partners praten. Zo leer je soms andere dingen uit waar andere mensen ervaring door hebben gekregen.
Als we maar met elkaar blijven praten. Is het niet persoonlijk dan via schrijven maar het lucht dan op. En je weet soms iets meer te begrijpen. Ik zou het graag voor iedereen willen veranderen maar dit ligt niet in mijn macht. Het is en blijft een vreselijke ziekte...
Ik wens iedereen met deze ziekte maar ook zeker de partners de kracht en moed op door te gaan.
Droepie je mag me altijd pennen hoor als ik je daar iets bij kan helpen graag zelfs.
liefs alexan
Dank je wel voor je uitgebreide antwoord..Mss ga ik je aanbod maar eens aangrijpen om meer te kunnen begrijpen van mijn vriend. Gebruik je je eigen account nog? Dan stuur ik je een pb...
gr droep
hoi droepie ja hoor ik heb mijn eigen account nog. Mag altijd seinen of vragen of schreeuwen. Sterkte en ondanks alles hoop ik dat je toch een beetje een fijne dag hebt gehad. liefs
sterkte..vind de brief heel goed..
heb m gebruikt het lijken mijn woorden.
Hoe gaat het op dit moment met je?