Reageren vanuit het heden
Past Reality Integration (PRI) laat zien hoe je het heden dikwijls ziet door de bril van afweermechanismen die je als kind hebt moeten ontwikkelen en hoe je door observatie en bewustwording van illusoire gedachten, gevoelens en gedrag jezelf kunt bevrijden uit die greep van het verleden.
Jezelf bevrijden uit het verleden kan voor iedereen verschillend zijn. Zo kun je, i.p.v. je minderwaardig te voelen t.o.v. je beste vriendin, diepgewortelde gevoelens van eigenwaarde ontdekken. Of je kunt je, in plaats van net te doen alsof er niets aan de hand is, openstellen voor je partner en over je gevoelens praten.
Er zijn talloze voorbeelden te bedenken. Wat ze met elkaar gemeen hebben is het inzicht dat de oorzaak van onze gevoelens meestal binnen in onszelf ligt en niet in de buitenwereld. In plaats van vruchteloze pogingen te ondernemen om de omstandigheden en de mensen om je heen te veranderen, kun je beter proberen de manier waarop je er zelf op reageert te veranderen.
Als je leert hoe je je emotionele brein kunt herprogrammeren, zul je er minder vaak door worden “gegijzeld”. In plaats van op het heden te reageren alsof het het verleden is (omdat ons emotionele brein de regie heeft), kun je met behulp van je rationele brein op het heden reageren alsof het werkelijk zo is. En wat maakt dat een enorm verschil!
Naar; Ingeborg Bosch, PRI en de kunst van het bewust leven. Ontwar je emoties en leef ten volle.
Ik heb ze (de ander boeken ook in bezig) ook gelezen en moet er nog mee aan de slag. Het sprak mij ook wel aan. Succes met jouw weg daarin!
Liefs, Wendy
Hallo Allemaal,
Ik heb net de bovenstaande berichtjes gelezen en wil graag even wat delen over PRI. Ik ben 26 jaar en met PRI begonnen toen ik 25 was omdat ik doorverwezen werd naar een 2e lijns psychotherapeute die per 'toeval' PRI als methode heeft. Heb daarvoor wel een SPH opleiding afgerond waarin ik al veel bewust met mijzelf bezig moest.
Nu ben ik ongeveer een jaar verder en erachter dat PRI een langzame vorm van therapie is, maar wel een die structureel verandering geeft. Ik vind het een moeilijke therapie omdat het uit elkaar halen van symbolische situaties soms erg verwarrend is en ik zelf (en omgeving) afweer als de waarheid ziet. (Zo van tuurlijk wordt je daar boos van oid) Ik ben van mening dat de lengte van het PRI traject te maken heeft met de hoeveelheid/gebrek aan stabiliteit in je leven. Het zet letterlijk alles op zijn kop doordat het je leven omkeert, spelen er dan nog meer dingen mee (zoals bij mij bijv. loskomen van ouders) dan kan het wat langer duren. Maar juist door PRI leer ik gewoon te leven, ook met de tijd en niet langer in het Als.. dan.. van de valse hoop. Dan lukt het beter om het rustig toe te passen. Een van de valkuilen die Ingeborg Bosch beschrijft is dat PRI snel een valse hoop project wordt en dit heeft er bij mij voor gezorgd dat ik een lange terugval had, maar nu weer langzaam de PRI knop heb gevonden.
Wat ik ook merk is dat ik PRI niet meer uit mijn systeem kan krijgen, nu ik eenmaal heb ervaren dat het heden echt onbelast is kan ik niet meer verder op de automatische piloot. Een symbool werkt dan zo sterk lichamelijk uit dat ik dat niet meer kan negeren.
Wat mij betreft een zeer moeilijke therapie aan het begin (1 jaar) maar met duurzaam en structureel resultaat.
En wat betreft regressie, hetgeen verdrongen is kon ik echt niet met mijn hoofd bedenken/herinneren, maar komt er echt uit door lichamelijk te ervaren wat een symbool met me doet en dan sta ik erg verbaasd moet ik zeggen. Voor mij het bewijs dat het niet mogelijk is om te gaan gissen naar het verleden omdat hetgeen waar je echt last van hebt dus onbewust is.
Voor mij is nu 2 wekelijks therapie te weinig vanwege lichamelijke uitputting (komt door burnout), het wordt voor mij toch medicatie als ondersteuning en evt. dagbehandeling met schematherapie, jammer maar dankzij PRI blijf ik alles in een ander licht zien, want eenmaal omgekeerd wil ik niet meer anders. PRI is wat mij betreft een soort studie met als diploma een onbelaster leven.
Hartelijke groet Christina
...