Sporten helpt echt om jezelf beter te voelen tijdens depressieve tijden. Het lost niet je problemen op, dat kun je alleen doen door dwars door je levensproblemen heen te gaan en op een dag het besluit te nemen dat je voortaan - wat er verder nog gebeurt - en ondanks alles - toch gelukkig wilt zijn. Dat kunnen anderen niet voor je doen en dat kunnen medicijnen niet voor je doen. Dat kun je alleen zelf. Neem de tijd om te huilen, te praten, te schrijven, te zingen of je anders te uiten. Gun jezelf kleine genoegens, geniet van de zon, de zee, een dier, een ander mens, een lekkere smaak. Als je depressief bent is daar een goede reden voor en daarvoor heb je erkenning nodig. Erkenning, vooral van jezelf, om er op een dag mee te kunnen leven, wat de oorzaken ook geweest zijn. Jezelf toestemming geven om verdriet te hebben, kwaad te zijn, je machteloos te voelen. De tijd heelt echt alle wonden en wel omdat je dat zelf uiteindelijk kunt en wilt. Er even uitgaan elke dag helpt je al je gedachten te verzetten, vooral als je dat lopend of fietsend doet. Je komt op gang. Je bent niet alleen geest, niet alleen pijn, maar ook een lijf. Met sporten zet je alle cellen in je lijf in beweging, gaan je sappen stromen, wordt je blik helder en je slaapt als een roos. Of misschien ga je huilen, ook dat is in elk geval iets. Mijn motto vóór het gaan sporten is, \\\"niet denken maar doen\\\". En \\\"rust roest\\\". Gun jezelf die opkikker. Ook als je geen geld hebt, kun je lopen en fietsen. Als je niet gezien wilt worden ga dan \\\'s zondagsochtends of \\\'s avonds als het donker is. Heilzaam is, iets positiefs voor jezelf doen en soms iets voor een ander doen. Je bent namelijk zo ontzettend niet de enige die \\\"iets\\\" heeft. Ook al zie je het niet aan anderen. Zij zien het overigens ook niet aan jou. Een luisterend oor en een glimlach kosten niets. Achter de wolken schijnt ook na jaren, toch echt die zon!!!
#1 - Geplaatst op: ma, 30/11/2009 - 20:49
Sport en depressie
login of registeer u gratis om te reageren
inDepressieop
. U ook? Laat het weten!
Mij beurt het wel op want heb vandaag met frisse tegenzin een wandeling in het bos gemaakt en inderdaad mijn cellen, sappen, blik werden toch iets geactiveerd. Morgen dus weer (met frisse tegenzin)
Mijn ervaring is dat lichaamsbeweging (van matig tot intensief) alleen bij of tegen lichte somberheid helpt. Maar al bij matige somberheid kan het een averechts effect hebben. Hoe vaak ik niet letterlijk tot stilstand ben gekomen, gewoon omdat het lichaam niet meer wilde! Gevolgd door nog meer ongelukkigheid over dit falen. Toch geldt in het algemeen dat lichaamsbeweging, het liefst met een doel, goed doet.
't Hangt er natuurlijk van af hoe je je voelt op het moment dat je gaat sporten. Heb ik een mindere dag, ga ik ook niet 20 km fietsen, maar gewoon een kort ritje. Mijn ervaring is dat - gemiddeld genomen - als je begint te wandelen of fietsen bv. je het even kwaad hebt om op gang te komen. Doch na een kwartiertje, klein half uurtje, je je wel beter begint te voelen. De echt kick van beweging krijg ik als ik thuis ben. Ik plof dan in de zetel en voel m'n lichaamsenergie echt borrelen.
't Is soms even doorbijten, maar 't loont altijd de moeite, hier geld echter ook: overdaad schaadt. 't Is niet de bedoeling dat je totaal uitgeput je dag eindigt he.
beweging doet je inderdaad beter voelen
maar t gaat niet van de een op de andere dag
zo'n 9 jaar geleden ben ik elke dag naar de bakker gefietst voor een brood
doodmoe na thuiskomst maar ik mocht liggen op de bank want ik had mn brood in huis
heel langzaam begon ik wat meer energie te en meer zin in bewegen te krijgen.
afgelopen jaar ben ik, tijdens therapie, een daagdeel in de week gaan fitnessen en een samenspel gaan doen
een ander dagdeel hield wandelen in
verplicht
doodmoe echt doodmoe
maar na twee maanden was ik vooral aan de buitenlucht verknocht
nu fiets ik dagelijks, soms zelfs echt kilometers
wandel heel graag
en voel me daarna nog steeds moe
maar wel voldaan
ik ben naar buiten geweest en heb genoten van de 'stille' geluiden
maar verwacht niet dat je meteen hele afstanden gaat afleggen
begin bij een kleine wandeling van een half uur
dat kost maar is ook al een hele prestatie
en geef jezelf daarna de rust die je nodig hebt