Er is iets dood in mij,
of misschien alleen verborgen,
maar ik kan er niet meer bij.
Weg is alle liefde,
weg is alle kracht.
Waar het eerst zo warm en licht was,
is het nu zo donker als de nacht.
Twijfel, onmacht, tranen.
Zal het ooit nog anders zijn?
Waar ik eerder sterk en stevig was,
ben ik nu alleen nog klein.

Ik wil niet meer

Ik wil niet meer
Ik wil niet meer
Ik wil gewoon niet meer

Het is op
Het is over
Het is voorbij

Ik Wil niet meer
Ik wil niet meer
Ik wil gewoon niet meer

Het is...
Het is...
Ik wil gewoon niet meer

En nog eentje....;)

Waarom

Waarom zou ik vragen
naar het waarom van al mijn zorgen
waarom vragen naar het waarom,
als een antwoord niet bestaat?

Waarom vragen naar het waarom
van al mijn strijd en pijn?
Al zou het nu een ander zijn...

Waarom vragen naar het waarom
Wat boeit het,
wat maakt het uit
als het nu die ander was,
die ander waar ik veel om geef
maar voor mezelf
ach...waarom...

En voor nu even de laatste ;)

Hemel,

Heer, is het waar
dat er een hemel is
een plek van rust en vrede?

Heer, is het waar
de pracht en praal
de gouden straten
zoals u in uw woord belooft?

Heer is het waar?
Want als het waar is
werkelijk en echt
dan wil ik sterven voor het leven
en leven voor de dood.

Bij deze mijn nieuwste creatie ;) Thanx to Kaloe die me de tip gaf, voor de verjaardag van mijn man.

Helden

Wat denk jij,
zouden helden echt bestaan?
Je weet wel van die mensen
die draken weten te verslaan?
En prinsessen redden
van een onmogelijk bestaan?

Wat denk jij?
zouden helden echt bestaan?
Van die stille helden,
zachtjes op de achtergrond?
Waarvan zelden iemand ziet
dat ze er waren?

Wat denk jij?
zouden helden echt bestaan?
Stil en zachtjes
bewegend om je heen?
En als je dreigt te breken
ze plotsling naast je staan?

Ik kan je zeggen
dat helden echt bestaan
Het is geen droom
geen stille hoop
Ze zijn er levensecht
en eerlijk waar.

En ik kan het zeker weten,
want mijn man die is er één!!!

Mijn twee nieuwste maaksels

Toch niet naar Rome

Wat zou er gebeuren
Als je weg
niet meer naar Rome leidt
En je bent radeloos verloren
in het tikken van de tijd.

Wat zou er gebeuren
als je barre aardse tocht
geen doel meer heeft
en je enkel leeft
tot je adem het begeeft.

Zou je schelden? Zou je wenen?
Zou je doorgaan of begeven?
ach, maakt het eigenlijk nog uit
als je weg
toch niet naar Rome leidt

Pillen

Mijn lijf is nu
al maanden in gevecht
tegen de ziekte
die ik bij me draag

Nu krijg ik pillen
die mijn lijf
een handje zullen helpen
Ik slik ze trouw
elke ochtend weer
maar vanaf vandaag
hoeft dat niet meer

Mijn lijf is nu
al maanden in gevecht
tegen de ziekte
die ik bij me draag

De eerste pillen
waren niet de juiste
nu krijg ik andere
die het vast beter doen
Maar na zes weken blijkt
dat ook deze pillen
niet de juiste zijn

Mijn lijf is nu
al maanden in gevecht
tegen de ziekte
die ik bij me draag

Zo gaan we door
in het lottospel van medicijn
totdat we eindelijk weten
wat de juiste zijn
Of niet, wat soms
denk ik, is niet de ziekte,
maar de pillen mijn verlies

Hallo,

Ik was vandaag ook aan het schrijven/dichten, en ook al eerder, maar ik durf dit niet hier neer te schrijven. Ik bewaar ze wel voor mezelf. Ooit, als het beter gaat, kan ik ze dan teruglezen.

Gr. Annet

Toch een gedicht over de zee:

De zee lijkt oneindig stil.
Dan komt hij tot uitbarsting.
En barsten de golven los.
Deze gaan weer voorbij.
En dan is de zee weer rustig en kalm.
De schittering van de zon op de golven.
De kalmte van de branding.
De schepen in de verte.
De windmolens aan de horizon.
De golven die altijd maar doorgaan.
Rustige golven en wilde branding.
De zee blijft oneindig mooi.
De zee zal altijd en eeuwig mijn vriend blijven.
De zee zal altijd in mij zijn.
Met zijn rust en kalmte.
En de wilde golven die ook weer voorbij gaan.

Mooi ... ik ben er weer stil van..

Hey Annet, leuk dat je je gedicht ook heb neergezet, ik zet ze hier neer omdat ik er toch wat mee moet en iemand anders er misschien wat aan heeft, leuk om zo ook iets van een ander te lezen. Als je nog meer hebt...lijkt me leuk ;)