Zaterdag 03/09/2009

hallo lieve iedereen.

al vind ik het erg moeilijk probeer ik toch me verhaal een beetje neer te zetten.
ikheb een moeilijke jeugd gehad wat met zich mee brengt veel nare herrineringen.
ik heb een depressie gehad , waar ik mezelf heb uit gehaald..
maar de laatste tijd twijfel ik behoorlijk aan mezelf.
wanneer de symptomen weer lees.. is dat erg herkenbaar.
en ik vind het doodeng.
depressief zijn? Nee dat wil ik niet meer..
toch de laatst tijd zo ontzettende veel nare gedachtes waar ik boos om word...ik praat mezelf zo ontzettend omlaag.
waarschijnlijk werkt m'n ziekte hier ook niet echt aan mee.
ik heb fybromyalgie, wat het dagelijks leven ook zwaarder maakt.
een normale opleiding zit er voor mij niet in, zovaak geprobeerd..en elke keer weer (in mijn ogen dan) gefaald.
het liefst schreeuw ik van de daken HET GAAT NIET GOED MET ME! maar tegelijkertijd wil ik ook niet dat íemand er van weet.
ben zo in de war weet niet meer waar ik moet beginnenn hoe ik moet denken, wat ik moet doen. en zeker niet hoe ik me moet voelen.
de laatste tijd ontzettende stemmings wisselingen dat ik zelf niet eens meer weet af en toe hoe ik me voel!!
het traject met hulp heb ik al belopen en heb er geen behoefte ..en geen puf meer voor.
uiteindelijk moet je het toch alleen doen..
nou een heel warrig verhaal zie ik wel weer..nu ik dit zo nalees ...maargoed ik hebt toch me ebst gedaan even wat neer te zetten..

take care iedereen
liefs mij.