Weer een week verder. Een week die best redelijk is verlopen, met lichte schommelingen. Alleen afgelopen zaterdag voelde ik me klote. Ik kwam om 10 uur uit bed en toen was iedereen al weg. Dus lekker alleen thuis. Mijn ontbijtje gedaan en wat huishoudelijke dingetjes en toen kwamen de mannen alweer terug van de voetbal. Toen mijn boodschappen gehaald en inmiddels waren de mannen alweer weg. Mijn sportpak aangetrokken en met wat getwijfel toch maar naar buiten aan de wandel. Mijn voornemen was om een klein rondje van 3 of 5 km te lopen. Maar toen ik eenmaal bezig was en de lucht opklaarde kreeg ik energie en nam ik me voor om gewoon mijn ronde van 7 km te lopen. Maar zo bijna klaar met de 7 km, kreeg ik het gevoel van lekker buiten zijn en uitdaging om er nog een stukje aan te plakken. Dus uiteindelijk heb ik 10 km gelopen en dat was lang geleden. En het liep lekker, dus dat is dan wel een reden om lekker door te blijven gaan. Thuis gekomen was mijn zoontje alleen thuis, maar die vertrok ook alweer gauw naar een vriend. Dus na een lekker bakkie koffie ben ik nog maar een uur op mijn crosstrainer gegaan. Heerlijk die rotbui weggesport en daarna alles onder de douche van me afgespoeld. Mezelf beloond met een lekker bodylotion en toen het ongeveer 17.00 uur was en ik in mijn joggingpak vrij relaxed weer beneden was kwam de een na de ander weer thuis. Alsof het zo moest zijn dat ik een dag voor mezelf had om mezelf weer in balans te krijgen. Voor vandaag had ik een afspraak staan om bij de moeder van mijn hartsvriendin op visite te gaan en zag ik daar gisteren door mijn bui nog tegenop. Vandaag werd ik met een beter gevoel wakker en met een warm onthaal werd vanmiddag een fijne en leuke middag. Deze week heb ik als opdracht nog een eerste afspraak staan met een nieuwe vriendin(die niets van mijn depressie afweet) en nog een open afspraak (een keer deze week) staan met een goede vriendin die wel van mijn toestand afweet.
Ook wil ik mijn oude buurvrouw nog bellen voor een afspraak om bij haar op de koffie te gaan en maar eens te vertellen wat de reden is van de stilte tussen ons. Zij heeft het volgens mij opgegeven om steeds contact met ons op te nemen. Ze hoort ook niets van onze kant. En we konden het zo goed met elkaar vinden, dus daar moet en wil ik van mezelf energie in steken. Aankomende maand eens naartoe gaan. Dat zijn 2 obstakels voor mij, want dan moet ik ook de auto in, terwijl ik de weg al lang weer ben vergeten...help! Maar kom op, zeg ik dan maar tegen mezelf. Als ik het contact weer wil oppakken, moet ik er wel wat voor doen. Wens me succes met mijn opdracht: SCOEGen; Sociale Contacten Onderhouden En Genieten. Fantasie hè!