Hey meid, wat moet jij je vreselijk voelen... ik kan alleen maar zeggen dat ik aan je denk. Sterkte... liefs Reentje

Lieve Esmee,
Hopelijk dringt het tot je door, dat al die beschadigingen aan je huid een uiting is van de pijn die je vanbinnen ervaart. En kun je het gebruiken als opstapje naar het accepteren van professionele hulp van buitenaf.
Ook mijn lijf is behoorlijk beschadigd. Armen, benen en buik zitten vol krassen. Ik leef ermee, het is van mij en verberg het niet langer: er is toch geen hond die ernaar durft te vragen en als ze het wel doen zeg ik: o dat? Dat is mijn hobby. Of ik zeg gewoon, dat het automutulatie is en als ze het niet kennen verwijs ik ze naar google.
Maar nogmaals, probeer echte hulp te accepteren.
Heel veel liefs van mij