Woensdag 22/12/2010

Vandaag gewerkt, alweer. Vooral tegen het einde van de dag was ik weer enorm hyper en veel te blij, en hoewel ik er toen dus compleet niet aan dacht (want hoe zou het ooit mogelijk zijn dat ik niet meer blij was?) ben ik erna dus weer in een nogal diep dal terecht gekomen. Maar ook die blije periodes zijn eigenlijk niet echt blij. Of nouja, ik ben dan wel blij, maar het lijkt net alsof het niet echt is. Ik ben, zeker op werk, eigenlijk de hele dag aan het doen alsof er niets aan de hand is en alsof ik hetgeen dat ik aan het doen ben ontzettend leuk vind en alsof ik iedereen aardig vind en dan ben ik heel spontaan en open - maar dat ben ik niet, niet echt. Het is net alsof het doen-alsof-ik-blij-ben compleet is doorgeslagen, en alsof ik het niet meer kan stoppen. Alsof ik me dan niet eens meer kan gedragen zoals ik normaal kan doen, aangezien dat een stil, verlegen en verdrietig meisje zou zijn en dat ziet er natuurlijk niet erg leuk uit achter de kassa. Het is bijna alsof het doen-alsof me op dat moment beheerst, in plaats van dat ik dat zelf doe. Het is net of ik het niet meer onder controle heb. En dat is vreemd, want ik ben er uiteindelijk zelf mee begonnen - weliswaar (naar mijn mening) noodgedwongen, maar toch. Ik deed het zelf. Misschien is het net zoiets als wanneer mensen een heel schattige puppy kopen die ze vervolgens niet blijken te kunnen opvoeden, en dan wordt het beestje groot en is het wild en onhandelbaar en luistert het niet en de "baasjes" kunnen er dan niets meer mee. Alleen dit is geen hondje, dit is iets van mij, iets in mijn hoofd, het is eigenlijk een soort van constant liegen in de hoop dat anderen denken dat er niets aan de hand is. Dat zou ik toch onder controle moeten hebben? Als ik mezelf niet meer onder controle heb, wat dan nog wel?

Verder heb ik niet zo veel om te schrijven. Ik heb vandaag wederom mogen merken dat er echt mensen zijn die gewoon echt, oprecht om mij geven. Ik weet niet waarom ze dat doen, maar het is wel fijn. Maar ik begrijp echt nog steeds niet waarom.