Geen een dag/nacht is er rustig, altijd maar die chaos, altijd geschreeuw, kwaad, dreigend, en steeds harder

Waarom weet ik niet gewoon wat ik moet doen en waarom blijf ik maar afwachten?? wachten op.... op verbetering wat nooit komt??

Ik wordt misselijk als ik naar mn arm kijk, gaat het dan nu pas doordringen waar ik mee bezig ben of heeft het niks te betekenen en ga ik gewoon verder ...

Eindelijk weer eens afgevallen!! , en dat doet me dan toch wel eens goed op de weegschaal. Genieten is een te groot woord, maar n klein vrolijk lichtpuntje even...