Elektroconvulsietherapie ECT

Bij ECT wordt met behulp van kleine stroomstoten een veralgemeende aanval geproduceerd. Het is alleen niet bekend hoe het werkt, waarom het werkt of wat de aanval aan de hersenen doen.
In de jaren '40-'50 werd de behandeling meestal gebruikt bij personen met ernstige psychologische stoornissen. ECT is een doeltreffende behandeling die snelle resultaat levert voor personen met een ernstige depressie.
Een elektroconvulsietherapie (ECT) wordt vaak toegepast wanneer andere behandelingen niet de gewenste uitkomst geven. Of wanneer het wachten tot een antidepressiva begint te werken niet mogelijk is. Bijvoorbeeld als er een grote kans bestaat dat u zelfmoord zou plegen. De ECT wordt gebruikt voor het behandelen van personen met een ernstige depressie, acute manie en bepaalde schizofrene syndromen.
Een ECT kan nuttig zijn in onderstaande omstandigheden.

• Als u last heeft van een ernstige depressie met slaapstoornissen, gewichtsveranderingen, gevoelens van wanhoop of schuld en zelfmoord- of moordgedachten.
• Een ernstige depressie die niet reageert op antidepressiva of psychotherapie.
• Een ernstige depressie bij patiënten die geen antidepressiva kunnen nemen.
• Een ernstige manie die niet reageert op geneesmiddelen.

Bij een ECT wordt u ongeveer drie keer per week, á twee tot vier weken behandeld. Vóór de behandeling krijgt de patiënt een algemene verdoving en een spierontspanner. Er worden elektroden aangebracht op uw schedel en wordt er een elektrische stroom ingeschakeld die een korte shock veroorzaakt. Enkele minuten later ontwaakt u zonder zich de gebeurtenissen van de behandeling te herinneren. Net zoals bij andere antidepressie behandelingen moet u wel met geneesmiddelen verder of occasionele ECT om terugvallen te voorkomen.
Om de voordelen van een ECT te optimaliseren, is het noodzakelijk dat de diagnose van de ziekte van de patiënt accuraat is en dat de risico's en bijwerkingen worden afgewogen tegen die van alternatieve behandelingen.
De meest voorkomende bijwerkingen zijn

• Tijdelijk verlies van kortetermijngeheugen.
• Misselijkheid.
• Spierpijn en hoofdpijn.
• Soms verandert de bloeddruk of het hartritme.

Als deze veranderingen zich voordoen, moeten ze tijdens de ECT nauwkeurig worden opgevolgd en onmiddellijk worden behandeld.
De bijwerkingen van een ECT zijn meestal van korte duur. De ECT is nog steeds een behandeling dat niet 100% uitgeplozen is over het hoe en wat. Veel van deze controverse heeft betrekking op de doeltreffendheid en de bijwerkingen.
Door deze onzekerheid over het hoe en wat bij een ECT en de bezorgdheid voor permanent geheugenverlies en verwarring, raden bepaalde deskundigen het aan de behandeling alleen als laatste reddingsmiddel te gebruiken. Hoewel onderzoeken hebben aangetoond dat 80% van de ernstig depressieve patiënten na een ECT beter werden, wijzen andere onderzoeken uit dat het terugvallen veel voorkomt, zelfs bij patiënten die na de ECT geneesmiddelen nemen.